’O JUORNO DOPPO CU WILKINSON

’O JUORNO DOPPO CU WILKINSON — ’A SAGA ’E WILKINSON,  13

’A SAGA ’E WILKINSON · Edizione napulitana  ·  Nummero 13

’O JUORNO DOPPO CU WILKINSON


’O messaggio era chiaro.

“Fatte truvà annanze ô hotel a mezzejuorno.

Passo io cu figliema e cu ’e nepote meje.

Te purtammo a magnà.

Po’ ce passammo ’o dopopranzo ’nzieme, e speramme ca nun t’abbuttammo.”

Facette nu surriso.

Doppo chello ca avevo passato ’o juorno primma, ’a noia era ll’urdema cosa ca me metteva paura.

Fujeno puntuale.

Puntuale spaccate.

Ma sta vota ce steva quaccosa ’e diverso.

Nun ce steva ll’autista.

A ll’autista l’avevano dato ’o juorno libbero.

Ô volante ce steva Maggy.

Cunfesso ca dicette ’na preghiera curta a Dio.

Nun pe mutive spirituale.

Pe mutive ’e machina.

Speravo ca jesse tutto buono.

Senza surprese.

Almeno, nun ’e chella razza ’e surprese.

Essa, però, pareva tranquilla comme niente fosse.

Teneva ’o volante cu ’a stessa sicurezza cu ’a quale purtava annanze ’na chiacchiarata.

O pigliava ’na decisione.

O presiedeva ’na riunione.

Me venette ’ncapa ’na cosa.

Nun tutte quante se fanno viecchie â stessa manera.

Cierte lassano ’e guidà.

Ate lassano ’e viaggià.

Ate ancora lassano ’e piglià decisiune.

Maggy no.

Essa aveva sempricemente cuntinuato.

Comme si ’o tiempo stesso avesse deciso ’e se mettere ’a parte, pe rispetto.

Cuntinuajemo a traversà Londra.

A me m’avevano lassato ’o posto annanze.

’O posto ca ’e solito se dà a ll’ospite.

Guidava Maggy.

’A figlia e ’e nepote stevano assettate arreto.

Pareva ’na famiglia comme a tante.

Ma nun era accussì.

Doppo quacche minuto m’addimannajeno che vulevo magnà.

Si tenevo quacche preferenza.

Rispunnette senza penzarce.

“Cucina ’nglese, sicuro.”

Se facettero tutte quante ’na resata.

Nun chella d’’a crianza.

Chella overa.

Spuntanea.

Maggy se vutaje verso ’a figlia.

Teneva ’a faccia ’e chi ha appena dimustrato ’na teoria.

“Mo ’o capisce pecché te dicette chelli ccose?”

’A figlia facette nu surriso, senza dicere niente cchiù.

Comme si ’a risposta mia avesse cunfermato quaccosa ca s’erano già ditte tanto tiempo primma.

Nun addimannaje spiegaziune.

Cierti vvote ’e dumanne arrivano troppo ampressa.

’E risposte, invece, vonno ’o tiempo lloro.

Stette sulo a guardà chella famiglia ’nglese strana.

E tenevo ’a sensazione ca, a quacche parte, tanto tiempo primma ca ce fossemo maje ancuntrate, Maggy aveva già deciso chi ero io.

Io stevo sulo cercanno ’e ce arrivà.

Arrivajemo a nu ristorante.

Nun era uno ’e chilli poste d’’o lusso gruosso ’e ll’aristocrazia ’nglese.

Nisciuno purtiere cu ’a divisa.

Nisciuna mostra d’’o stato suojo.

Nisciuna raffinatezza finta.

A chillo mumento me facette sicuro ca avarríamo magnato buono.

’A cucina è comme ll’arte d’’e ccose.

’E ccose cchiù semplice so’ quase sempe ’e meglio.

E Maggy era proprio accussì.

Puteva campà dint’a nu castiello e chiammarlo villa.

Puteva parlà comme a ’na riggina e guidà comme a nu tassista ’e Londra.

Te puteva purtà ’mmiez’ê ruvine d’’a storia soja senza perdere ’a dignità ’e ’na signora ’nglese.

Ma quanno era ora ’e magnà, sceglieva ’a sostanza.

No ’a rappresentanza.

Forse era pe chesto ca cuntinuavo a ’a stà a sentì.

Arreto a ll’acciaro d’’e spade soje, nun avevo truvato n’istituzione.

Avevo truvato ’na femmena.


Ferdinando

PDF ← ’A SAGA ’E WILKINSON

Ccà tutto è gratis. Si t’ha dato quacche cosa, dona libberamente a una d’’e ONG ca avimmo scigliuto nuje — ONG DONATION →

U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185