GILLETTE E GENNARO HOT DOG

GILLETTE E GENNARO HOT DOG — GILLETTE, ’A STRUTTURA,  08

GILLETTE, ’A STRUTTURA · Edizione napulitana  ·  Nummero 08

GILLETTE E GENNARO HOT DOG

Gillette Trailer 18 — Nando the Scribe


Ancora 1 dollaro.

Scennette d’’o pullman e me mettette a cammenà verso ll’indirizzo addò avev’’a campà.

’A pronuncia mia americana sunava stuorta ascenno ’a ’na vocca taliana.

Sudavo.

Me sentevo spuorco.

Manhattan ’e primma matina dice ’a verità.

’E cammiune d’’a munnezza nun erano ancora passate.

’E strade tenevano ancora ll’addore d’’a notte primma.

Pe ’a maggior parte d’’a gente, chill’addore avesse fatto schifo.

A me, me sapeva ’e casa.

Ce vulettero 61 anne pe ce arrivà.

’A colpa è d’’a cicogna affiliata a FedEx ca sbagliaje ’a cunsegna e me facette cadé dint’’o Sud ’e ll’Italia. Destinazione sbagliata.

Mo ’o cuorpo mio, finalmente, steva arrivanno addò steva già ’a capa.

New York City m’aveva aspettato dint’’o silenzio.

Po’ ’o vedette.

Nu carrettino d’’e hot dog.

E subbeto ’o capette: ero a casa.

M’avvicinaje. ’O padrone era viecchio. Taliano. ’E Napule. Perfetto.

Accumminciaje subbeto a fà ’o teatro.

“Songo stanco.”

“Songo viecchio.”

“Nun tengo sorde.”

“Tengo troppe figlie.”

“Voglio vennere st’attività.”

’O fermaje. “Quanto vulite p’’o carrettino?”

Me guardaje fisso. “Primma ’e parlà ’e sorde… dimme chi diavolo si’ tu.”

Giusto. Jettemo a piglià nu ccafè. Po’ a magnà. Po’ ancora chiacchiere. Passajeno ll’ore, ma isso nun guardaje maje ’o rilorgio.

A nu certo punto surridette e dicette: “’N America diceno sempe ca ’o tiempo è sorde.”

Se mettette a ridere. “No.” Po’ me guardaje dritto ’nfaccia. “Doppo ’o tiempo… ’o core è sorde.”

Surridettemo tutt’e duje. Ma capette subbeto ca nun era nu scherzo.

’A matina appriesso ce truvajemo ô Municipio. Venette cu ’a mugliera. Po’ ’a figlia. Po’ ’a sora. Po’ ’a cainata. A chillo punto pareva meno n’affare e cchiù comme si me stesse spusanno dint’’a famiglia.

Ancora nun sapevo che vuleva p’’o carrettino. Avevo preparato 35.000 dollare ’n cuntante. Speravo ca bastavano.

Tutto firmato. Fatto.

Po’ me guardaje e dicette: “Quante sorde tiene?”

Rispunnette comme risponne ’a gente furba ê dimanne pericolose: “Nun ’o saccio. Nun ll’aggio cuntate. Diciteme sulo quanto ve devo.”

Surridette. “Nu dollaro.”

Silenzio. Nisciuno se muvette. Nisciuno parlaje.

Po’ dicette: “Benvenuto ’n America.”

Chillo fuje ’o juorno ca ’mparaje ’na cosa ca ’a maggior parte d’’a gente nun capisce maje.

Cierti uommene venneno attività. Ate lassano n’eredità.

P’’o primmo anno, vennette ogne hot dog a nu dollaro.

Pe rispetto. Pe memoria.

Pecché cierti uommene nun se ponno accattà. Se ponno sulo onorà.


Nando

PDF ← GILLETTE, ’A STRUTTURA

Ccà tutto è gratis. Si t’ha dato quacche cosa, dona libberamente a una d’’e ONG ca avimmo scigliuto nuje — ONG DONATION →

U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185