DU HEVPEYVÎNÊN KAR ÊN P&G
P&G SAGA · 03
Gulana 2030an bû. Tişt wek ku min pêşbînî kiribû çûbûn. Her tişt di carekê de qewimî. Ne plankirî bû. Ne di bernameyê de bû. Ne jî pêwîst bû.
Lê gava tu Xwediyê Gillette Narrative bî, hin tişt ne biryarên ku tu didî ne — ew tên pêşiya te.
FREGA TRUST jixwe hatibû damezrandin, malên wê yên pişkan li cihê xwe bûn, nifşa FREGA ji bo 2.000 salên bê garantîkirî — hema wek ku hevkarekî berî min carekê bi pirtûkekê û 12 masîgiran dest pê kiribû, lê min bi 12 pirtûkan û yek masîgir dest pê kir: bi xwe.
Wê sibehê, dema ku deryaya Reggio wek her car tevdigeriya — dûz, bêguneh, bêxem — du agahdarî hatin.
Randevû saet 11:00. Otêla Sheraton, bajarê min. Du hevpeyvînên kar. Birêzek ji Hindistanê. Jinek ji Brezîlyayê.
Du kesên ku di dinyaya rastîn de fermana mîlyaran dabûn. Niha teqawid. Niha li deriyan dixin.
Di dinyaya min de, wan hilbijartibû ku li deriyê min bixin — belkî bi tiştekî ku xwendibûn hatibûn kişandin. Pirtûkek. Nivîsek. Hevokek ku mabû.
Hevpeyvîn 1 · Hindî
Ew bi aramiya kesekî ku her tişt dîtiye tê hundir. Helwesta rêveberekî giştî yê cîhanî: milên paşde, bişirîneke dîplomatîk, dengek ku nalerize.
«Rojbaş, Birêz Frega.»
«Rojbaş. Ji kerema xwe rûnin. Li vir em ne hewceyê mîlyaran in. Em hewceyê karakterê ne.»
Ew serê xwe dihejîne. Ew ne fêr e ku ji aliyê calabriyekî ve bê nirxandin ku tiştekî nafiroşe, tiştekî nakire — lê gihîştinê dide.
«Ji min re behsa rîtuela xwe ya sibehê bikin.»
Bêdengî. Wî li benda vê nebû.
«Rîtuel?»
«Belê. Em mirovên ku li vir dixebitin naxin kar. Em mirovên ku xwe amade dikin dixin kar.»
Ew dibişire. Ew fêm dike ku ev ne hevpeyvîneke şirketê ye. Ew antropolojîk e.
Û ew diaxive. Ew wisa diaxive ku tu carî li ber lijneya rêveberiyê neaxivîbû.
Gava ew diqedîne, ez jê re dibêjim:
«Bêkêmasî. Hûn hatin wergirtin. Ne ji bo xebatê. Ji bo ku di gerdûna min de hebin.»
Hevpeyvîn 2 · Brezîlî
Ew bêyî ku destûrê bixwaze tê hundir. Wek hemû jinên ku tu carî ji bo hebûnê destûr nexwestine. Aram. Têgihîştin. Ew tişta ku ne jinbûn e, ne bedewî ye, ne hêz e. Ew form e.
«Rojbaş, Xanim.»
«Rojbaş. Ji min re gotin ku hûn ne karmend in.»
«Na. Û hûn, berî ku jin bin, mêyeke brezîlî ne. Ji kerema xwe rûnin.»
Ew dibişire. Ne ji ber ku bi edeb e. Ji ber ku wê jixwe fêm kiriye ku em li vir ne behsa Gillette dikin. Em behsa Gillette Narrative dikin.
«Ji min re bêjin hûn çi dibînin dema ku hûn li mêrekî dinêrin ku xwe amade dike.»
Ew yekser bersiv nade. Jinên brezîlî bersiv nadin — ew biryar didin.
Paşê ew diaxive. Û gava ew diaxive, ode şiklê xwe diguherîne.
«Bêkêmasî. Hûn jî hatin wergirtin. Ne ji bo rêberiyê. Ji bo ku di dinyaya min de hebin.»
Dawî
Du rêveberên giştî. Du parzemîn. Du hêzên rastîn.
Û yek Xwedî.
Ez.
Gillette Narrative mirovan naxe kar. Ew hebûnan dixe kar.
Û wê rojê, bêyî ku niyeta min hebe, min Hindistan û Brezîlya xistin kar.
Yên mayî sînema ye.
Ferdinando Frega
← Tiştê ku min dê ji P&G bixwestaÇar fîl di erebeyeke P&G de →
Sagayên Din Bibîne
The Corpus · Nexşe · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Têkilî
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.