RÊVEBEREKÎ P&G DI NAV GILLETTE DE

Di salên 1990an de, Gillette Italia biryar da ku rêxistina firotanê xurt bike. Wan welat ji nû ve li herêmên erdnîgarî parve kir û berpirsên herêmê anîn da ku kontroleke hişktir bi dest bixin, firotanê baştir bikin û mirovan bi dîsîplînê birêve bibin.

Dema ku wext hat ku herêma Sardînya–Sîcîlya–Calabria bê dayîn, berendamiya min bê ravekirin hat redkirin. Min karê xwe domand. Carinan ev tenê bersiv e ku tu distînî.

Gillette Rosario Russo xist kar, ku ji P&G Sîcîlyayê dihat. Sîcîlyayiyek ji Ribera, li hundirê Agrigentoyê. Sê diyariyên xwezayî: hewes, însîkta afirîner, rêveberiya mirovan. Bawernameya zanîngehê tunebû — û ji ber vê, P&G rê li ber bilindbûna wî girt. Bi awayekî pîşeyî ji holê hatibû dûrxistin, wî şirket guhert. Gillette hê nizanibû, lê wan nû hêzeke ku her tiştî serûbin dike xistibû kar.

Ji civîna herêmê ya yekem ve, guherîn zelal bû. Gillette bi paketê difirot. Ew bi hişê P&G hat: qutî, qutiya mezin, qat, palet — û paşê bara kamyonê, trailer, bara tije. Kevnaran jê hez nekir. Wek ku meriv bikeve mitbaxa dapîrê û jê re bêje rûnê ku hemû jiyana xwe bi kar aniye biguhere.

Wî dibişirî û digot: «Her kes bi rûnê ku heye çêdike.» Ev felsefeya wî bû. Pêşî nirx, paşê hejmar. Û hejmar teqiyan: her sal mezinbûneke du-reqemî, tu carî ne kêmtir ji +30%.

Ew ket nav afirandina planên nû yên firotanê. Di dawiyê de wî herêmeke bi nirxa 30 mîlyon euro birêve bir. Paşê, wek ku di pargîdaniyên pirneteweyî de dibe, wan herêma wî biçûk kir — Sardînya ji yekî din re hat dayîn. Wî henek dikir: «Her car ku ew dahata min kêm dikin, ji min re tu rê namîne ji bilî ku ez wê dîsa bilind bikim.» Û her du salan, bi herêmên biçûktir, wî dîsa ew digihand 30 mîlyon euro.

Kesî tu carî neceriband ku pê re şer bike. Ew pir zîrek bû — bi bawername an bê bawername. Lê dem gihîşte wî. Dema ku Gillette Duracell li seranserê cîhanê kirî û karmend kêm kirin, wî pakêteke girîng wergirt û ber bi teqawidiyê ve hat şandin.

Deynê min li ser wî gelek e — hem pîşeyî hem şexsî. Me rêz li hev digirt, me ji hev hez dikir. Her çend rojekê, jixwe teqawid, di yek ji bahozên xwe yên sîcîlyayî de, wî ez sûcdar kirim ku min ew îstîsmar kiriye. Ew bi hejmar, pêşbînî, budçe û armancan re biriqandî bû. Lê wî tu carî fêr nebû ku zîrekiyê bipîve, û ev cihê wî yê kor bû.

Rûmet ji bo mirovekî ku şirket mezin kirin — û hê bêtir, mirov mezin kirin. Gelek ji wan îro rêveberên giştî ne.

Ciao Rosario.