LABRADORÊ JI CINCINNATIYÊ
P&G SAGA · 18
Her kes keniya. Kûçik nekeniya.
Her tim qaîdeyeke civakî hebûye ku heman tiştî dibêje: mirov li şînan dikenin û li dawetan digirîn. Ji bo piraniyê, ew di hundirê ramanekê de bişirînek dihişt; lê yên ku fikirîn, yên ku bawer dikirin ku ew pirjimar in, israr kirin ku ne rast e.
Mîna ku te pênc meh berê ji hemû cîhanê re gotibûya ku ez ê bi tenê 70 dolar di mehê de hilkişim ser hemû webê, heta lûtkeya lêgerînên pirneteweyiyan bi xwe — bê pere, bê reklam, bê SEO — û piraniya mirovan dê ev nûçe wek henekekê, bi bişirînekê, bigirtana, tenê aliyê wê yê îronîk bidîtana. Kesî nefikirî ku ew dikare delîl be, an ku îronî tenê di kirina wî kesî de dijiya ku ew pêk anîbû.
Lê îro rojeke taybet bû: rojbûna bavê min. Serê sibê zû, bêyî ku haya wî jê hebe, ez çûm serdana wî li mala wî ya herheyî: goristan.
Hevdîtin tevliheviyeke hêstir û bişirînan bû, lê di dawiyê de min ew bi awayê xwe pîroz kiribû, di hundirê vê çîrokê de, da ku wî şaş bihêlim — tişta ku min herî baş dikir, û tişta ku wî jê hez dikir.
Gava ez gihîştim malê, min jina xwe dît ku digirî. Min fikirî ku ew di hestên wê rojê de bi min re hevpar bûye. Ne wisa bû. Dilê wê ji ber kûçikê me şikestî bû, Labradorekî Amerîkî yê deh salî, êdî kalek, ku sê roj bûn xwarin red dikir, û wê çareyek nedidît.
Heta serdana doktorê kûçikan — min ew qet bi pileya veterîner bilind nekiribû — veguherî kabûsa asayî ya bijîşkiya mirovan: serdaneke bi pere, reçete, tahlîlên laboratuwarê, û ew bi otomobîla xwe ya nû û biriqok, dema ku ez li wir sekinîbûm û heyranê jîrbûna wî bûm.
Ji ber vê yekê min li pirsgirêkê lêkolîn kir û sedem dît. Jina min marqeya xwarina hişk a ku ew pê mezin bûbû guhertibû: tûrekî mezin ê 10 kîloyî, bi vîtamînan dewlemend û her derê reklama wê hatî kirin, ku şirketeke ku min pir baş nas dikir çêdikir, bi bihayê hindik ê 25 dolarî.
Elisabetta, jina min, marqeyeke nû ceribandibû ku erzantir bû, li ser tûrê wê Labradoreke Amerîkî ya mê hebû, û wê fikirî ku ew ê dilê wî bi dest bixe. Ne xist. Wî ew marqe dixwest, û tenê ew marqe.
Jina min fikirî ku ez henekan pê dikim, lê gava min kulmek ji xwarina nû girt û xist nav tûrê kevn, wî dest bi xwarinê kir — paşê yekser piştî parûyê yekem sekinî û li min nêrî, mîna ku bêje ez ê qet nikaribim wî bixapînim.
Ez mîna dînekî bi hemû rewşê dikeniyam, jina min digiriya ji ber ku wê difikirî kûçik dimire, û keça min, di navbera me de mayî, ji me re digot ku em herdu jî ehmeq in.
Min kûçik bi zincîra wî girt û em derketin meşê, heta camekana dikaneke xwarina heywanên malê. Li wir, rast di camekanê de, marqeya wî hebû. Wî veneşart: bi dûvê hejandî, bi reyînê, ji min re got ku ev e tiştê ku ew dixwaze.
Ez sekinîm da ku jê re rave bikim ku em di demên teng re derbas dibin, ku ew marqeya ku wî ewqas jê hez dikir bûbû mijara yek ji hilkişînên min, û belkî rojekê ez ê bikim ku ew bibe rêveberê wê beşê — lê niha ew ê neçar bimîne ku rewşê qebûl bike.
Ew kûçik bû, erê, û em hemû dikarin li ser vê lihev bikin. Lê avantajeke wî hebû: Amerîkî bû, û ev yek ew ji hemû kûçikên din ên cîhanê pêşdetir dikir.
Em vegeriyan malê û wî dest bi xwarinê kir, û jina min, ku ji meraqê dimir, dixwest bizane çi qewimîbû.
Min jê re got ku min soz dabû wî ku ew ê beşa PET&FOOD a pirneteweyiyekê li Cincinnatiyê bi rê ve bibe, û wî ji min bawer kiribû — ji ber ku gava kesek bi navê Frega tiştekî dibêje, çêtir e tu guhên xwe tûj bikî û her tim bihesibînî ku dibe ku ew rast derkeve.
Ferdinando
Sagayên Din Bibîne
The Corpus · Nexşe · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Têkilî
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.