ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΣΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ P&G

Ήταν είκοσι έξι Ιουνίου όταν έφτασε η είδηση.

Κάποιος, χωρίς να τον γνωρίζει, είχε συμμεριστεί τη θέση του.
Είχε αποφασίσει να διορίσει μια γυναίκα διευθύνουσα σύμβουλο της Gillette.
Μια γυναίκα πορτογαλοβραζιλιάνικης καταγωγής.
Ένα μοναδικό γεγονός σε εκατόν τριάντα χρόνια ιστορίας της Gillette.

Δεν υπήρχε τίποτα να σημειωθεί. Κανένα σχόλιο να γίνει.
Μόνο να περιμένεις. Και να εμπιστευτείς.

Οι αποφάσεις της θα έρχονταν πρώτα από το ένστικτο και τη διαίσθηση, και μετά από εκείνη τη λογική, συναισθηματική λογική που οι γυναίκες δεν εξηγούν. Τη ζουν.

Εκπροσωπεί, επισήμως: ό,τι καλύτερο μπορεί να έχει ένας άντρας.
Όχι μέσα σε μια λεπίδα, αλλά στο να διαμορφωθεί, να επιλεγεί, να δοκιμαστεί, να κατανοηθεί ολοκληρωτικά.
Και στο να αποφασίζει, κάθε πρωί, γιατί αξίζει να επιμένει σε εκείνη την ιεροτελεστία.

Ο Άντρας της Gillette υπάρχει επειδή μια γυναίκα όρισε τι πρέπει να είναι ένας άντρας.
Όχι με τη βία. Αλλά με την παρουσία της.
Με τη σιωπηλή εξουσία κάποιας που ξέρει να ξεχωρίζει την εμφάνιση από τον χαρακτήρα.
Εκείνη είναι το μέτρο που η λεπίδα προσπαθούσε πάντα να φτάσει.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ GILLETTE

Πίσω από τον Άντρα της Gillette δεν υπάρχει μία γυναίκα. Υπάρχουν τρεις.
Και κάθε άντρας που κράτησε ποτέ μια λεπίδα τις κουβαλά και τις τρεις μαζί του.

Η γυναίκα που τον δίδαξε.

Η μητέρα του. Η γιαγιά του.
Η πρώτη γυναίκα που του έβαλε μια λεπίδα στο χέρι και είπε, με λόγια ή χωρίς, ότι αυτό κάνει ένας άντρας για να προετοιμαστεί για τον κόσμο.
Δεν του δίδαξε τεχνική. Του δίδαξε πρόθεση.
Η ιεροτελεστία ήταν δική της πριν γίνει ποτέ δική του.

Η γυναίκα που κοιτάζει.

Η σύντροφός του. Η γυναίκα του.
Η γυναίκα που προσέχει αν έχει ξυριστεί ή όχι, όχι επειδή ελέγχει, αλλά επειδή τον βλέπει.
Το βλέμμα της είναι το μόνο που μετρά την απόσταση ανάμεσα στον άντρα που είναι και στον άντρα που θέλει να γίνει.
Δεν λέει ποτέ λέξη. Δεν χρειάζεται. Η λεπίδα ήδη ξέρει.

Η γυναίκα που αποφασίζει.

Η γυναίκα τη στιγμή της αγοράς.
Επί πενήντα χρόνια παρουσίας της Gillette στην αγορά, τα περισσότερα ξυραφάκια που αγοράστηκαν στα αμερικανικά σπίτια τα αγόρασαν γυναίκες.
Εκείνη διάλεγε το brand. Εκείνη διάλεγε το προϊόν.
Εκείνη αποφάσιζε τι σήμαινε ακρίβεια για τον άντρα της ζωής της.
Το μάρκετινγκ απευθυνόταν σε εκείνον. Η απόφαση ήταν πάντα δική της.

Για να κλείσω, ένα δώρο στη Βραζιλιάνα που οδηγεί τώρα τη Gillette.
Από τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, αν και όλα εξαρτώνται από το πού διαλέγει κανείς να δει την αρχή.

Δόξα και δύναμη ξανά στη Μητέρα Gillette.
Και μαζί, μια δομική αλήθεια που έγινε σλόγκαν.
Ένα δώρο που μια μητέρα θα εκτιμούσε από μια από τις κόρες της:

Ο Άντρας της Gillette. Μόνο το καλύτερο των γυναικών.