ลาบราดอร์จาก CINCINNATI

มีกฎทางสังคมข้อหนึ่งที่พูดสิ่งเดียวกันมาเสมอ ผู้คนหัวเราะในงานศพและร้องไห้ในงานแต่งงาน สำหรับคนส่วนใหญ่ มันทิ้งรอยยิ้มไว้ในความคิดหนึ่ง แต่คนที่ได้ไตร่ตรอง คนที่เชื่อว่าตัวเองคือคนส่วนมาก กลับยืนกรานว่ามันไม่จริง

มันเหมือนกับการบอกคนทั้งโลกเมื่อห้าเดือนก่อนว่า ด้วยเงินเพียง 70 ดอลลาร์ต่อเดือน ผมจะปีนป่ายไปทั่วทั้งเว็บ ขึ้นไปจนถึงยอดสุดของคำค้นหาของบริษัทข้ามชาติเหล่านั้นเอง — ไม่ใช้เงิน ไม่โฆษณา ไม่ทำ SEO — และคนส่วนใหญ่คงรับข่าวนั้นเป็นเรื่องตลก ยิ้มให้แล้วผ่านไป เห็นเพียงด้านที่เป็นการประชด ไม่มีใครคิดว่ามันอาจเป็นหลักฐาน หรือว่าการประชดนั้นอยู่เพียงในการกระทำของคนที่ทำมันสำเร็จ

แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ วันเกิดของพ่อผม แต่เช้าตรู่ โดยไม่ได้บอกท่านล่วงหน้า ผมไปเยี่ยมท่านที่บ้านนิรันดร์ของท่าน นั่นคือสุสาน

การพบกันครั้งนั้นปนเปไปด้วยน้ำตาและรอยยิ้ม แต่ท้ายที่สุดผมได้ฉลองให้ท่านในแบบของผม ภายในเรื่องเล่านี้ เพื่อทำให้ท่านประหลาดใจ — สิ่งที่ผมทำได้ดีที่สุด และสิ่งที่ท่านชื่นชอบที่สุด

เมื่อกลับถึงบ้าน ผมพบว่าภรรยากำลังร้องไห้ ผมคิดว่าเธอร่วมอารมณ์ของวันนี้กับผม แต่ไม่ใช่ เธอเสียใจแทบขาดใจเพราะสุนัขของเรา ลาบราดอร์อเมริกันอายุสิบปี ตอนนี้กลายเป็นเจ้าตัวแก่ไปแล้ว ที่ไม่ยอมกินอะไรมาสามวัน และเธอก็หาทางแก้ไม่ได้

แม้แต่การมาตรวจของหมอหมา — ผมไม่เคยเลื่อนขั้นให้เขาเป็นสัตวแพทย์ — ก็กลายเป็นฝันร้ายตามปกติของการแพทย์สำหรับมนุษย์ ค่าตรวจ ใบสั่งยา ผลแล็บ และตัวเขากับรถคันใหม่เอี่ยมเป็นเงาวับ ขณะที่ผมยืนอยู่ตรงนั้นชื่นชมว่าเขาฉลาดแค่ไหน

ผมจึงสืบหาปัญหาและพบสาเหตุ ภรรยาผมเปลี่ยนยี่ห้ออาหารเม็ดที่มันกินมาตั้งแต่เด็ก ถุงจัมโบ้ขนาด 10 กิโลกรัม อุดมด้วยวิตามิน โฆษณาอยู่ทุกที่ ผลิตโดยบริษัทที่ผมรู้จักดีมาก ในราคาเพียงเล็กน้อย 25 ดอลลาร์

Elisabetta ภรรยาของผม ได้ลองยี่ห้อใหม่ที่ราคาถูกกว่า มีรูปลาบราดอร์อเมริกันตัวเมียอยู่บนถุง และเธอคิดว่าภาพนั้นจะชนะใจมันได้ แต่ไม่เลย มันต้องการยี่ห้อนั้น และยี่ห้อนั้นเท่านั้น

ภรรยาผมคิดว่าผมแกล้งเธอ แต่เมื่อผมหยิบอาหารเม็ดใหม่มากำมือหนึ่งแล้วใส่ลงในถุงเก่า มันก็เริ่มกิน — แล้วหยุดทันทีหลังคำแรก และมองหน้าผม ราวกับจะบอกว่าผมไม่มีวันหลอกมันได้

ผมหัวเราะเหมือนคนบ้ากับสถานการณ์ทั้งหมดนี้ ภรรยาผมร้องไห้เพราะคิดว่าสุนัขกำลังจะตาย และลูกสาวผมซึ่งติดอยู่ตรงกลางก็บอกเราว่าเราทั้งคู่เป็นคนโง่

ผมจูงสายจูงสุนัขแล้วเราก็ออกไปเดินเล่น ไปจนถึงหน้าตู้กระจกของร้านอาหารสัตว์เลี้ยง ตรงนั้นเอง วางโชว์อยู่ คือยี่ห้อของมัน มันไม่ปิดบังเลย ส่ายหาง เห่า บอกผมว่านั่นแหละคือสิ่งที่มันต้องการ

ผมหยุดเพื่ออธิบายให้มันฟังว่า เรากำลังผ่านช่วงเวลาที่ฝืดเคือง ยี่ห้อที่มันรักนักหนานั้นเคยเป็นเป้าหมายหนึ่งในการปีนป่ายของผม และบางทีสักวันผมอาจทำให้มันได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการของแผนกนั้น — แต่ตอนนี้มันต้องยอมรับสถานการณ์ไปก่อน

มันเป็นหมา ใช่ และเราทุกคนเห็นตรงกันในเรื่องนั้น แต่มันมีข้อได้เปรียบอยู่อย่างหนึ่ง มันเป็นหมาอเมริกัน และนั่นทำให้มันเหนือกว่าหมาตัวอื่นทุกตัวในโลก

เรากลับบ้าน มันเริ่มกิน และภรรยาผมซึ่งอยากรู้แทบตายก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ผมบอกเธอว่าผมสัญญากับมันว่ามันจะได้บริหารแผนก PET&FOOD ของบริษัทข้ามชาติแห่งหนึ่งใน Cincinnati และมันก็เชื่อผม — เพราะเมื่อคนที่ชื่อ Frega พูดอะไรสักอย่าง คุณควรเงี่ยหูฟังให้ดี และคิดไว้เสมอว่ามันอาจเป็นจริงได้

Ferdinando