หมอดูลายมือแห่ง WALL STREET — ภาคต่อ

The Wall Street Palm Reader — Sequel — Gillette From Wall Street, chapter 10

GILLETTE FROM WALL STREET

หมอดูลายมือแห่ง WALL STREET — ภาคต่อ

WALL STREET · 10

การพบกับหมอดูลายมือชาวโปรตุเกสวัยเก้าสิบสองปีใน Boston เมื่อไม่กี่วันก่อน ได้ทิ้งความประหลาดใจและความทรงจำอันรื่นรมย์ไว้ในความเงียบของผม พร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่เอ่ยคำใดแต่คิดสิ่งเดียวกันเสมอ: แล้วต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นที่ผมยังไม่ได้คาดไว้ล่วงหน้า?

ศาสตร์ลึกลับ ภายในพีทาโกรัสและเรขาคณิตของเขา คือรากฐานทางวัฒนธรรมของผมตลอดสามสิบสามปีที่ผ่านมา เวทมนตร์ไม่ว่าขาวหรือดำผมไม่เคยพบจริง ๆ — ผมใช้มันอย่างประชดประชัน เพื่อจุดประสงค์อันสูงส่ง เพียงในการอ่านดวงชะตาและราศีเท่านั้น การอ่านคอลัมน์เล็ก ๆ ในหนังสือพิมพ์ทุกเช้าไม่ต้องลงแรงอะไรเลย และผมเล็งประโยชน์ของมันไว้ที่สิ่งเดียว: พิชิตผู้หญิงสวยที่เป็นไปไม่ได้ ผู้หญิงที่บอกว่าไม่ได้รอผู้ชาย แต่กลับมองหาผู้ชายแบบผมอยู่เสมอ ไม่ขาดไม่เกิน

เย็นวันนั้นผมกลับไปที่โรงแรม บน Twelfth Street — แม้ว่ามันไม่ใช่ที่อยู่ในเมืองจริง ๆ หรอก มันก็แค่ผมเองที่นับจำนวนบล็อกจากร้านอาหารไปถึงที่ที่ผมนอน จะได้ไม่หลงทาง

มื้อค่ำเหมือนเดิมทุกครั้งมาหลายปี — ผมจะไม่มีวันเลิกกินลิงกวีนีล็อบสเตอร์ที่ร้าน MAIN แบบที่พูดภาษาอังกฤษ ขณะที่ของผมพูดภาษาแอฟริคานส์และไม่ได้ฟังรู้เรื่องเสมอไป เป็นส่วนผสมของภาษาชนเผ่าแอฟริกันกับภาษาดัตช์
เรื่องไวน์ไม่มีข้อสงสัย: หนึ่งแก้วต่อมื้อ เสมอ สีแดง ของอิตาลี — ลิ้นไม่เรียกร้องอะไรอื่น แต่เมื่อกระเป๋าเงินเป็นผู้กำหนดจังหวะ ก็ไม่มีทางอื่นนอกจากเลิกแล้วหันไปดื่มน้ำก๊อก

ห้องของผมสวยงาม เต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกที่ปิดไว้ตลอด — สระว่ายน้ำ สนามกอล์ฟ ซาวน่า ห้องนวด ผู้หญิงผมบลอนด์สองคน ผู้หญิงผิวดำสองคน และผู้หญิงผมแดงหนึ่งคน สวนฤดูหนาว ทั้งหมดถูกพับรวมไว้ในภาพวาดภาพเดียวที่แขวนอยู่ตรงทางเข้าเหมือนจิกซอว์

แล้วก็เตียงเดี่ยวหลังนั้น ที่พลิกตัวทีไรสปริงก็กรีดร้อง เก้าอี้นวมสีแดงเต็มไปด้วยรู โต๊ะเล็ก ๆ หนึ่งตัว — ทั้งหมดรวมอยู่ในราคา ไม่กี่ดอลลาร์ต่อคืน จ่ายก่อนเข้า

ห้องน้ำคือไฮไลต์ — ห้องน้ำแบบตะโกนจองล่วงหน้าแห่งแรกที่แท้จริงในประวัติศาสตร์ คุณแค่ต้องตะโกน: ว่างไหม? ถ้าไม่มีใครตอบภายในสิบวินาที มันก็เป็นของคุณ — ห้องเดียวในทางเดินรับใช้ยี่สิบห้อง ใช้ได้ทั้งชายและหญิง เพื่อไม่ให้เกิดความไม่เท่าเทียม

ตอนนั้น 22.34 น. ผมเหนื่อย กำลังจะหลับ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู ผมคิดว่ามีคนเคาะผิดห้องจึงไม่ลุก แล้วเสียงเคาะก็มาอีกครั้ง และตามนาฬิกาตอนนั้น 2.46 น. — เวลาเดินต่อไปไม่สนใจอะไร โดยไม่มีใครรู้ตัว

ผมลุกไปเปิดประตูและไม่พบใคร เมื่อหันกลับมาทางเตียง มีใครบางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมสีแดงของผม Frega เขาพูด ในที่สุดฉันก็หาแกเจอ

ภาพของเขาพร่ามัว ไม่ใช่มนุษย์ เหมือนเงาสะท้อน ผมพยายามหาว่ามันเป็นกลอุบายบางอย่างในโฮโลแกรมหรือเปล่า ผมไม่พบอะไรยืนยันเลย

มองหาไปก็ไม่มีประโยชน์ หรือพยายามคิดว่าฉันเป็นใคร — ฉันจะช่วยให้แกไม่ต้องลำบาก ฉันคือผีที่แกเจอที่บ้านหมอดูลายมือ และฉันมาเพื่อรู้ตอนจบของเล่ม 15 ของมหากาพย์ Gillette เป็นการแลกเปลี่ยน ฉันจะให้ความลับสองข้อสำหรับ GILLETTENARRATIVE ของแก

ถ้าผมเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง พวกเขาคงส่งผมเข้า Boston Hospital ทันที ผมจึงระวังไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยสักคน

ส่วนสุดท้ายของเล่ม 15 คือ:

ผู้หญิงชาวคิวบาสองคน แม่กับลูกสาว ยังสาวและสวย ต่างคน — ต่างเวลา ต่างวิธี — ได้กันพื้นที่ไว้เพื่ออยู่ตามลำพังกับผม เพื่อพูดคุย และต่างคนต่างออกมาด้วยหัวใจที่สั่นไหว ทั้งสองต้องการสิ่งเดียวกัน: แต่งงานกับผม

ผมไม่เคยสวมแหวนแต่งงานเลย เพราะความผิดปกติแต่กำเนิดที่นิ้วของผม ซึ่งได้รับการรับรองก่อนการแต่งงานของผมในปี 1993 — และภรรยาของผมก็ยอมรับข้อบกพร่องนี้ของผมด้วย เช้าวันหนึ่งผมออกจากคิวบา ผมขึ้นเครื่องเที่ยวแรกไปอิตาลีโดยไม่ได้จอง — ใครที่รู้จักที่แบบนั้นย่อมนึกออกว่ายากแค่ไหน แต่ไม่มีวันนึกออกว่าผมทำได้อย่างไร — โดยบอกผู้หญิงทีละคน อย่างเป็นความลับที่สุด ว่าผมจะกลับมาเร็ว ๆ นี้ ว่าผมจะแต่งงานกับพวกเธอ

มันไม่เคยเกิดขึ้น

ผมคิดว่าวันหนึ่งพวกเธอจะลืมผมและคำสัญญาของผม แต่เปล่าเลย: พวกเธอตัดสินใจจ้าง Aifá ของศาสนาแอฟริกันแห่ง Orulá ให้เรียกความชั่วร้ายและสาปแช่งผมให้ตาย — แบบที่ไม่มีการคืนเงิน

และมันก็ได้ผล ผมถูกนำส่งห้องไอซียูอย่างเร่งด่วน ห้องโถงหน้าประตูความตาย หลังจากพบว่าระดับฮีโมโกลบินต่ำกว่าห้าเปอร์เซ็นต์ มีน้ำในปอด หายใจลำบาก — และรายงานให้เวลาผมมีชีวิตอยู่สามสิบหกชั่วโมง อย่างมากที่สุด

บริษัทรับจัดงานศพก็มาถึงด้วย และวางโลงศพไว้ข้างเตียง ผมมองดูทั้งหมด ผมไม่เหลือแรงจะดันลมหายใจออกมา ถึงตอนนั้นก็ยังไม่เคยคิดจะเขียนเลย

ทุกอย่างดูพร้อม ทุกอย่างดำเนินไปตามพิธีกรรมของมนตร์ดำ เมื่อหลังจากสามสิบสามชั่วโมง ผมลุกจากเตียง ดึงสายทุกเส้นออก และเดินออกจากหอผู้ป่วยในชุดนอนเพื่อกลับบ้าน

ผมเดินเท้าห้ากิโลเมตร กดกริ่ง และภรรยาของผมก็เป็นลม ผมบอกเธอให้ทำ pasta e fagioli ผมหิว ยี่สิบนาทีต่อมา Carabinieri ก็มากดกริ่ง โรงพยาบาลแจ้งพวกเขาไว้

พวกเขามาตามหาคนตาย และเมื่อผมบอกว่าคือผมเอง พวกเขาก็จับไข่ตัวเองแล้วก็ไป

ถึงเวลาต้องบอกแขกของผมว่านี่คือส่วนหนึ่งของตอนจบ และผมขอให้เขาไปเสีย เพราะดึกมากแล้ว เขายิ้ม: แกไม่อยากรู้หรือว่าฉันมีอะไรจะบอก?

ผมบอกว่าไม่ — เพราะความอยากรู้อยากเห็นเป็นเรื่องของผู้หญิง ผู้หญิงสวมมันไว้เพื่อเอาชนะผู้หญิงคนอื่น และแม่ของผมบอกผมไว้เสมอเรื่องหนึ่ง: จงเป็นผู้ชายในความคิดของผู้หญิงต่อไป

Ferdinando


PDF ← WALL STREET

← หมอดูลายมือแห่ง Wall Streetหมอดูลายมือแห่ง Wall Street — ภาคต่อ II →

WALL STREET01 กระเป๋า Wall Street · 02 ภายใน Wall Street — ทุนเชิงความหมาย · 03 หุ้น Wall Street · 04 ระเบียบการแต่งกายของ Wall Street · 05 Wall Street: ข้างในหรือข้างนอก · 06 แฟรนไชส์ Wall Street · 07 ทำไม One-Dollar Stories จึงมีอยู่บน Wall Street · 08 Wall Street: ความเงียบก่อนเสียงระเบิด · 09 หมอดูลายมือแห่ง Wall Street · 10 หมอดูลายมือแห่ง Wall Street — ภาคต่อ · 11 หมอดูลายมือแห่ง Wall Street — ภาคต่อ II · 12 บริษัทเงาแห่ง Wall Street · 13 การปลดปล่อยจาก Wall Street · 14 ไดนาไมต์แห่ง Wall Street · 15 Pretty Woman, Frega และ Wall Street · 16 บ้านของ Wall Street · 17 Wall Street ร้องขอความช่วยเหลือ — ผู้ชาย Gillette

สำรวจมหากาพย์อื่น ๆ

The Corpus · Maps · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Contact

← Return to Main