พ่อของผมกับ GILLETTE
THE FAMILY · 03
GILLETTENARRATIVE — คลังเอกสารส่วนตัว
พ่อของผมจากไปเมื่อเมษายน 2025
นับแต่นั้นไม่มีวันไหนเลยที่การมีอยู่ของพ่อจะไม่ผ่านเข้ามาในความคิดของผม
ความตายพาชายคนหนึ่งออกไปจากห้อง
แต่ไม่ได้พาเขาออกไปจากบทสนทนา
ยิ่งผมอายุมากขึ้น ผมยิ่งค้นพบเสี้ยวส่วนของพ่อที่ซ่อนอยู่ในตัวผม
ท่าทาง ความเงียบ ปฏิกิริยา วิธีที่มองผู้คน
มรดกที่มีความหมายไม่เคยเป็นเงิน
มันคือการยอมรับ
ตอนผมยังเด็ก พ่อเคยมองผมแล้วบอกว่าผมทำสิ่งที่เกินเอื้อมของพ่อได้
ผมคิดว่าพ่อแซวผมเล่น
ผมคิดว่าพ่อ ๆ พูดแบบนี้กันเพราะพ่อทุกคนต้องเชื่อในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เกี่ยวกับลูกชายของตัวเอง
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
พ่อไม่ได้ชมผม
พ่อกำลังให้ผมยืมความมั่นใจที่ผมยังไม่ได้หามาเอง
พ่อเห็นถนนที่ผมมองไม่เห็น
ประตูที่ผมไม่รู้ว่ามีอยู่
ความเป็นไปได้ที่ผมจะต้องใช้เวลาหลายสิบปีพยายามค้นหา
เราเป็นพ่อกับลูก
แล้วเราก็กลายเป็นเพื่อนกัน
เพื่อนแบบที่พูดกันอย่างตรงไปตรงมาเรื่องชีวิต ผู้หญิง ชัยชนะ ความอัปยศ และความฝัน
แล้วเราก็กลายเป็นเพื่อนร่วมงาน
ผู้สมรู้ร่วมคิดที่ผูกพันกันด้วยงาน สายเลือด และการปฏิเสธอย่างดื้อดึงที่จะยอมรับขีดจำกัดธรรมดา ๆ
เหนือสิ่งอื่นใด เรามีนามสกุลเดียวกัน
นามสกุลที่วันนี้ยังอยู่รอด ไม่ใช่เพราะถูกเขียนไว้ในเอกสาร แต่เพราะมันได้เข้าไปอยู่ในเรื่องเล่า
เข้าไปอยู่ในความทรงจำ
เข้าไปอยู่ใน GilletteNarrative
บางครั้งผมมีความรู้สึกแปลก ๆ ว่าพ่อยังเฝ้ามองอยู่
ไม่ใช่ในฐานะผู้ตัดสิน
ไม่ใช่ในฐานะผู้วิจารณ์
ไม่ใช่ในฐานะชายที่พูดว่า:
“พ่อบอกแล้วไง”
ไม่
แต่เหมือนผู้สังเกตการณ์เงียบ ๆ ที่กำลังศึกษาการทดลองซึ่งตัวเองมีส่วนสร้างขึ้นมา
ลูกชายที่ไม่เคยทำตามคู่มือ
ลูกชายที่ก้าวออกนอกกรอบครั้งแล้วครั้งเล่า
ลูกชายที่ชีวิตให้ผลลัพธ์ซึ่งไม่มีใครคาดเดาได้อย่างมีเหตุผล
ผมคิดถึงพ่อ
รอยยิ้มของพ่อ
จังหวะหยุดของพ่อ
ความเงียบของพ่อ
การตัดสินใจของพ่อ
ภาพเล็ก ๆ เหล่านั้นที่ถูกเก็บรักษาไว้ในความทรงจำ ซึ่งไม่มีคลังเอกสารใดเก็บได้ และไม่มีเทคโนโลยีใดกู้คืนได้
พ่อเป็นร้อยเอกในกองทัพอิตาลีตอนอายุยี่สิบเจ็ด
แต่ยศไม่เคยอธิบายตัวตนของพ่อได้
สิ่งที่ทำให้พ่อไม่เหมือนใครนั้นเรียบง่ายกว่า
พ่อคือพ่อของผม
ส่วนที่เงียบสงบในชีวิตของผม ขณะที่โลกที่เหลือแข่งกันส่งเสียงดัง
และดังนั้น ผมจะเขียนถึงพ่อ
ไม่ว่าพ่อจะอยู่ที่ใด
รอผมด้วยนะครับ
แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้
ยังมีงานที่ไม่เสร็จ
ยังมีปริศนาที่ไม่ได้ไข
ยังมีเรื่องราวที่ต้องเขียน
สักวันผมจะไปถึง
และเมื่อถึงวันนั้น เราจะหัวเราะด้วยกัน
ไม่ใช่เรื่องความสำเร็จ
ไม่ใช่เรื่องความล้มเหลว
แต่เป็นเรื่องความไร้สาระของการเดินทาง
เพราะประสบการณ์ที่ได้ใช้ชีวิตจริงเล่าเรื่องได้อย่างที่จินตนาการไม่มีวันเทียบได้
ลาก่อนครับ พ่อ แค่ตอนนี้ก่อน
ลูกชายของพ่อ
Ferdinando
← ผู้ชาย GILLETTE กับรองเท้าใบมีดสามใบ GILLETTE หนึ่งเดียว →
สำรวจมหากาพย์อื่น ๆ
The Corpus · Maps · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Contact
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.