ÇÎROKA WILKINSON LI GORÎ ZILAMÊ GILLETTE

Tiştê ku Wikipedia li ser koka marka Wilkinson Sword dibêje, ji mêj ve wek guhertoya fermî û pejirandî hatiye qebûlkirin. Lê dema em wê bi baldarî dixwînin, ew wek çîrokeke bi kêr, rêûresmî û di nav aramiya îngilîzî ya bêkêmasî de pêçayî xuya dike. Loma ez hildibijêrim ku wê bixim ber pirsê.

Îngilîz her tim gelekî muhafezekar bûne. Wan ev yek bi gelek kêm peyvan lê bi gelek karan nîşan daye. Wan tu carî dev ji Tacê, kevneşopiyên xwe, ala xwe an welatparêziya xwe berneda.

Ew tenê gel in ku bi rastî cîhan kolonî kirin. Belgeya vê ew e ku 1,4 mîlyar mirov di nav zimanê îngilîzî de çêdibin, û zêdetirî 4 mîlyar jî wê bi rehetî diaxivin.

Bi awayekî, em niha hemû îngilîz in: îngilîzî bûye zimanê hevpar ê cîhanê.

Di destpêka sedsala nozdehan de, nobedarekî qralî yê di xizmeta Cenabê Wê Qralîçeyê de, ku tenê bi navê Wilki dihat naskirin, berî ku here ser kar li malê xwe amade dikir. Wek her car, paqijî û xuyang di rêza yekem de bûn.

Wî destê xwe dirêjî kêra ku bi gelemperî pê tiraş dibû kir, lê dît ku ew li wir nîne. Keça wî berî ku here serdana xaltiyekê, ew bi deyn biribû. Pêwîstiya wê pê hebû ji bo xwe xemilandinê, berî hevdîtineke evîndarî bi birêzekî Amerîkî re. Karên wiha karê jinan dihatin hesibandin, û ji mêran nedihat hêvîkirin ku pirsan bikin.

Dem kêm dibû.

Wilki berê xwe da jina xwe û pirsî ka divê çi bike.

Bêyî ku çavê wê jî bitemire, wê bersiv da:

«Wilki, şûr hilde û xwe tiraş bike.»

Henry Wilkinson pirzanekî bi jêhatîbûneke awarte bû, bi taybetî di endezyarî û zanistên xwezayî de bi behre. Wî bi Malbata Qralî ya Brîtanî re jî têkiliyên bazirganî domandin.

Ji wê gavê ve, rêûresma şûr çêbû.

Paşê ji bo kur jî bû kevneşopî.

Ji Wilki, nav bû Wilkinson, û Wilkinson & Son bû karê malbatê; rêûresmeke malê veguherand karsaziyekê û bingehên wî navê ku em îro nas dikin danîn.

Di navbera sedsalên nozdehan û bîstan de, şirket berê xwe da hilberên tiraşê jî û tîxên xwe yên gûzanê yên yekem dan artêşê — du mîlyon di Şerê Cîhanê yê Yekem de.

Xerîdarên îngilîz nediçûn dikanan da ku tîxên gûzanê bixwazin.

Wan tenê digot:

«Herdu şûran bide min.»

Di vê navberê de, hilberîn gihîşt meqesan, meqesên mezin û gelek amûrên din ên birînê.