ดาบสองเล่มในสงคราม: GILLETTE ปะทะ WILKINSON

ตอนนั้นพ่อของผมอายุเพียงห้าขวบ

ครอบครัวอาศัยอยู่ในหมู่บ้านบนภูเขาที่มองลงไปเห็นที่ราบเบื้องล่าง จากบ้านหิน โลกดูห่างไกล แต่ทุกเหตุการณ์ก็ปีนขึ้นมาถึงภูเขาในที่สุด

พวกเขาซื้อแพะตัวหนึ่งมาจากชายคนหนึ่งในสหภาพแรงงาน สัตว์ตัวนี้เคยทำรายได้ให้ แต่เจ้าของตัดสินใจขายมัน

ทุกเช้าย่าของผมพยายามรีดนมมัน

มันไม่เคยพอ

พ่อของผมอยากได้อาหารเช้า เหมือนเด็กทุกคน ถ้วยใบหนึ่งจึงปรากฏขึ้นบนโต๊ะ: ขนมปังเก่า นมแพะเล็กน้อย และน้ำจากภูเขาที่เติมลงไปให้มันอยู่ได้อีกหนึ่งวัน

นั่นคือสงครามก่อนที่ใครจะเรียกมันว่าสงคราม

ตอนรุ่งสาง เขาจะเดินออกจากบ้านไปไม่ไกลถึงลานเล็ก ๆ แห่งหนึ่งแล้วมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

จากตรงนั้น เขาดูความขัดแย้งราวกับมันเป็นเกม

เครื่องบินบินข้ามขอบฟ้า เสียงไซเรนดังก้องมาจากที่ราบ ระเบิดตกลงบนสนามบินและที่ตั้งทางทหาร ผู้ใหญ่พูดกันด้วยเสียงกระซิบ แต่เด็ก ๆ มองขึ้นไปข้างบน

สงครามโลกครั้งที่สองได้เริ่มขึ้นแล้ว

มันเกี่ยวข้องกับทุกคน

แต่เหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ห่างกันหลายพันไมล์ ในที่สุดจะมาบรรจบกันในใบมีดโกนใบเดียว

ชาวเยอรมันตอบโต้การโจมตีของอังกฤษด้วยการทิ้งระเบิดใส่ London และเมืองใหญ่อื่น ๆ โรงงานผลิตช้าลง เสบียงขาดแคลน แม้แต่ใบมีด Wilkinson Sword อันโด่งดังก็เริ่มหายไปจากชั้นวางสินค้า

ในเวลาเดียวกัน กองกำลังอังกฤษกำลังสู้รบอยู่ในแอฟริกา

ที่นั่นพวกเขาจับเชลยได้หลายพันคน

กองทัพทนความหิวได้

กองทัพทนความร้อนได้

สิ่งที่กองทัพทนไม่ได้คือโรคภัย

พิธีกรรมแรกที่บังคับใช้กับเชลยจำนวนมากไม่ใช่สุนทรพจน์ ไม่ใช่การเดินสวนสนาม หรือแม้แต่การฉีดวัคซีน

มันคือการโกนหนวด

ใบหน้าที่สะอาดหมายถึงปรสิตที่น้อยลง การติดเชื้อที่น้อยลง และการควบคุมที่มากขึ้น

ในช่วงหลายเดือนแรก ทุกคนมองหาดาบ

ดาบไม่มีให้

London ส่งมาให้ไม่พอ

แล้วอเมริกาก็ก้าวเข้ามา

เรือข้ามมหาสมุทรบรรทุกอาหาร เชื้อเพลิง ยุทโธปกรณ์ และในบรรดาสิ่งของนับไม่ถ้วนก็มีใบมีดโกนด้วย

ภายในค่ายเชลย การเปลี่ยนแปลงอันแนบเนียนได้เกิดขึ้น

ผู้ชายเลิกขอดาบ

พวกเขาเริ่มขอ Gillette

เช่นเดียวกับที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งช่วยทำให้ Wilkinson Sword โด่งดัง สงครามโลกครั้งที่สองก็ช่วยเปลี่ยน Gillette ให้กลายเป็นคำสามัญ

แบรนด์หนึ่งได้กลายเป็นภาษา

หลายปีต่อมา เมื่อเชลย ทหาร และคนงานกลับบ้านที่อิตาลี ฝรั่งเศส อียิปต์ กรีซ หรือที่ใดก็ตามที่โชคชะตาพาพวกเขาไป พวกเขาเดินเข้าร้านที่ใกล้ที่สุดและไม่ได้ขอใบมีดโกน

พวกเขาพูดว่า:

“ขอ Gillette อันหนึ่ง”

นั่นคือการต่อสู้ที่สำคัญ

และดาบสองเล่มก็แพ้ศึกนั้น