ANG LIBRENG KONSULTASYON NG GILLETTE

Dumating ako noong nakaraang gabi sa tindahan ng aking tindero ng prutas at gulay, isa sa mga una kong mambabasang Italyano.

Sinabi niya sa akin na nabasa niya ang isang aklat mula sa Gillette Saga, na pinamagatang “LABAS SA LAHAT NG HULA,” at bukod sa pasasalamat sa akin dahil binigyan ko siya ng papel sa loob ng salaysay, tinanong niya ako kung ano ang dapat niyang gawin.

Inalok ko siya ng libreng konsultasyon para sa kanyang tindahan, gayong hindi pa ako kailanman nagbenta ng prutas o gulay, kundi naging mamimili lamang ng mga ito.

Ayon sa tuntunin ng banal na inang Gillette, binalaan ko siya mula pa sa simula: ang pamamaraan ay pag-iwas (pinahihintulutan ng batas), hindi pagtakas (udyok ng kasakiman) — isang manipis na guhit na hindi alam iguhit ng marami sa kanyang merkado.

Inilarawan ko ang mga panindang madaling masira laban sa hindi madaling masira, ang mga produktong pana-panahon, ang mga petsa ng pagkapaso, at siya, habang pinagmamasdan ako, ay nagsabi: pero sigurado ka bang hindi ka kailanman nagbenta ng mga produktong ito?

Ang mga litratong may petsa araw-araw, tuwing itinatapon ang mga sirang paninda, ay mahalaga upang maitala ang pagtatapon at ang pagkalugi. Ang litrato, na iniingatan kasama ng araw-araw na ulat (petsa, produkto, timbang), ang kongkretong biswal na ebidensiyang sumusuporta sa dokumentasyong pang-accounting — ang nagpapatibay sa patunay sa isang audit.

Pagpapahalaga sa mga panindang madaling masira — ang hangganang 5% ng kita ay sarili kong imbensiyong pampanitikan, walang ganitong batas sa buwis, layon lamang na bigyan siya ng hangganan upang hindi sumabog ang kasangkapang iniaabot ko sa kanya.

Ang kawalan ng mga pagbabalik para sa ilang linya ng produkto, dahil sa mga umiiral na kasunduan sa supplier, ay bumubuo ng isang pagkaluging pang-operasyon — isang kilalang kondisyong kontraktwal na dapat ipaalam sa accountant bilang konteksto, hindi bilang anomalya sa traceability.

Ang mga puntong ito, kasama ang araw-araw na ulat na naihanda na, ang bumubuo ng batayang ginagamit ng accountant upang itakda ang tamang pagtrato sa buwis.

Nang huminto ako upang ipadama sa kanya na hindi ako accountant, mahigpit niya akong niyakap, nagpapasalamat, at kumuha ng isang balot ng mga produkto upang iregalo sa akin — ngunit hindi ko tinanggap.

Isa lamang itong libreng pagbubukas ng daan, tulad ng sa aking gillettenarrative.com.