GILLETTE, FREGA आणि L’ORÉAL

एका संध्याकाळी हॉटेलमध्ये मी माझ्या भेटी आणि विक्रीच्या फेऱ्यांवरून नुकताच परत आलो होतो, आणि माझे वडीलही तसेच परत आले होते — थोडा वेळ एकत्र राहता यावे म्हणून आम्ही एकाच हॉटेलमध्ये उतरत असू, साधारण दर चार महिन्यांनी एक आठवडा असे घडायचे.

आमच्या टेबलाजवळ Giorgio नावाचा एक आवडता सहकारी आला. तो L’Oréal चा सेल्स ऑफिसर होता आणि मोठ्या किरकोळ साखळ्यांमधील वितरण उभे करण्याचे काम त्याने अंगावर घेतले होते — ते परफ्युमरींकडून सुपरमार्केटकडे वळत होते, तर त्यांची पारंपरिक बाजारपेठ ते जिथे भक्कम होते तिथेच राहिली होती: उत्पादने आणि Corolle सौंदर्यप्रसाधने.

तो नुकताच हॉस्पिटलमधून बाहेर आला होता; त्याला क्रोन्स डिसीज झाला होता. तो तरुण होता, पंचेचाळीस वर्षांचा, पण त्याच्या अंगात फारसे बळ नाही हे दिसत होते.

त्याने मला दुसऱ्या दिवशीचा माझा भेटींचा मार्ग विचारला, आणि मी त्याची माझ्या ग्राहकांशी ओळख करून देऊ शकेन का, असेही विचारले — म्हणजे त्याला रस्त्यांचे नकाशे पाहावे लागणार नाहीत आणि त्याचे काम लवकर होईल — आम्ही प्रयत्न करून पाहायचे ठरवले.

माझे वडील एक शब्दही बोलले नाहीत, गप्पच राहिले, याचा अर्थ त्यांना ते मान्य होते — नाहीतर ते म्हणाले असते: “Nando, ऐक, आपल्याला बोलायला हवे,” आणि ती त्यांची “हे तू काय करतोयस, कपाळ!” म्हणण्याची पद्धत होती.

Giorgio आणि मी मित्र झालो, आणि जवळजवळ दोन वर्षे आम्ही ग्राहकांच्या फेऱ्यांवर एकत्र फिरलो, मात्र महिन्यातून एका आठवड्यापेक्षा जास्त कधीच नाही.

’88 मध्ये Gillette ने उत्पादनांचे दोन विभाग करायचे ठरवले — शेव्हिंग आणि पर्सनल केअर — तेव्हा प्रसाधने विकणे अधिक कठीण काम आहे, हे मला अधिक जाणवले. मग ’89 मध्ये मी शेव्हिंगकडे परत गेलो, आणि त्याची मला खूप मदत झाली — L’Oréal कडून मी खूप शिकलो, जरी आम्ही कधीच एकमेकांशी स्पर्धा करणारी उत्पादने विकली नाहीत.

Giorgio सोबत दोन वर्षे घालवल्यानंतर बरेच काही घडले, पण खरोखर महत्त्वाच्या अशा फक्त दोनच गोष्टी मला आठवतात:

एका घाऊक ग्राहकाने — एका तरुण पदवीधराने — आम्हाला त्याच्या ऑफिसमध्ये बोलावले आणि म्हणाला: “मी तुम्हा दोघांना बोलावले, कारण मला तुमची उत्पादने हवी आहेत.” Giorgio उठला आणि बाहेरची पाटी तपासायला दाराकडे गेला; तो तरुण आश्चर्यचकित होऊन विचारू लागला की काय झाले. Giorgio हसत परत आला: “मला वाटले, आपण चुकीच्या ठिकाणी आलो — ग्राहकाच्या ऑफिसऐवजी पोलीस मुख्यालयात शिरलो.” यावर सगळे बराच वेळ हसले, आणि नंतर सगळ्यांनाच ही गोष्ट कळली; आम्हाला पाहिले की लोक हसायचे.

मग एके दिवशी मिलानहून कोणीतरी मला फोन केला आणि नम्रपणे सांगितले की मी माझ्या L’Oréal च्या सहकाऱ्यासोबत आता फिरू नये, कारण Gillette चा पर्सनल केअर विभाग शॅम्पू विकत नव्हता, आणि त्याचा दोष Frega चा होता — L’Oréal विकल्याबद्दल. आहाहाहाहाहा.

एके दिवशी आम्ही Giorgio सोबत एका खाद्यपदार्थांच्या घाऊक व्यापाऱ्याकडे गेलो. मी त्याला सांगितले की मला Frega म्हणा आणि मी Gillette चा प्रतिनिधी आहे, तेव्हा त्याने माझे दोन्ही हात पसरून स्वागत केले — तो माझीच वाट पाहत होता. Giorgio ची पाळी आली आणि त्याने आपण L’Oréal चे आहोत असे सांगितले, तेव्हा त्या व्यापाऱ्याने त्याला पुन्हा कधीतरी येण्याची विनवणी केली, कारण त्याने नुकतेच तेलाचे दोन ट्रक उतरवून घेतले होते. Giorgio ने लगेच विचारले: “बियांचे तेल की ऑलिव्ह तेल?” ग्राहक म्हणाला: “काळजी करू नका, मी दोन्ही घेईन. परत या, मी ऑर्डर देईन — मी तुम्हाला मदत करीन. Frega ला मदतीची गरज नाही.”

तो तरुणपणीच गेला, बावन्नाव्या वर्षी. आणि त्याचे आभार मानण्यासाठी मी माझ्या मुलीला त्याचे नाव दिले — Giorgia — म्हणजे त्याची आठवण कायम माझ्यासोबत राहील.

Ciao, Giorgio.