GILLETTE, FREGA และ L’ORÉAL

เย็นวันหนึ่งที่โรงแรม ผมเพิ่งกลับมาจากการตระเวนเยี่ยมลูกค้าและขายของ และพ่อของผมก็เช่นกัน — เราพักโรงแรมเดียวกันเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันบ้าง ซึ่งเกิดขึ้นราวหนึ่งสัปดาห์ในทุกสี่เดือน

ที่โต๊ะของเรามีเพื่อนร่วมอาชีพผู้น่ารักคนหนึ่งชื่อ Giorgio เดินเข้ามา เขาเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายขายของ L’Oréal ที่รับหน้าที่วางระบบการจัดจำหน่ายในค้าปลีกขนาดใหญ่ — พวกเขากำลังขยับจากร้านน้ำหอมไปสู่ซูเปอร์มาร์เก็ต ขณะที่ตลาดดั้งเดิมยังคงอยู่ในที่ที่พวกเขาแข็งแกร่ง: ผลิตภัณฑ์และเครื่องสำอาง Corolle

เขาเพิ่งออกจากโรงพยาบาลเพราะเป็นโรคโครห์น เขายังหนุ่ม อายุสี่สิบห้า แต่ดูออกว่าร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง

เขาถามผมว่าวันรุ่งขึ้นผมจะไปเส้นทางไหน และผมจะแนะนำเขาให้ลูกค้าของผมรู้จักได้ไหม จะได้ไม่ต้องเปิดแผนที่ถนนและงานจะได้เร็วขึ้น — เราจะลองดู

พ่อของผมไม่พูดอะไรสักคำและนิ่งเงียบ ซึ่งหมายความว่าเขาเห็นด้วย — ไม่อย่างนั้นเขาคงพูดว่า “Nando ฟังนะ เราต้องคุยกัน” ซึ่งเป็นวิธีพูดของเขาว่า แกทำบ้าอะไรอยู่

Giorgio กับผมกลายเป็นเพื่อนกัน และเราตระเวนเยี่ยมลูกค้าด้วยกันเกือบสองปี แต่ไม่เคยเกินหนึ่งสัปดาห์ต่อเดือน

เมื่อปี ’88 Gillette ตัดสินใจตั้งแผนกผลิตภัณฑ์สองแผนก — Shaving และ Personal Care — ผมก็ยิ่งตระหนักว่าการขายเครื่องใช้ในห้องน้ำเป็นงานที่ยากกว่า แล้วในปี ’89 ผมก็กลับไปที่ Shaving และเขาช่วยผมได้มาก — ผมเรียนรู้จาก L’Oréal มากมาย แม้เราจะไม่เคยขายสินค้าที่แข่งขันกันเลย

หลังจากใช้เวลาสองปีกับ Giorgio มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่ผมจำได้เพียงสองเรื่องที่สำคัญจริง ๆ:

ลูกค้าค้าส่งรายหนึ่ง ชายหนุ่มที่เพิ่งจบมหาวิทยาลัย ต้อนรับเราในห้องทำงานและพูดว่า “ผมเรียกคุณทั้งสองมาเพราะผมต้องการสินค้าของคุณ” Giorgio ลุกขึ้นเดินไปที่ทางออกเพื่อดูป้ายข้างนอก ชายหนุ่มประหลาดใจและถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเดินกลับเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม: “ผมรู้สึกว่าเรามาผิดที่ — แทนที่จะเป็นห้องทำงานของลูกค้า เรากลับเดินเข้ามาในกองบัญชาการตำรวจ” ทุกคนหัวเราะกันนาน และหลังจากนั้นทุกคนก็ได้ยินเรื่องนี้และยิ้มทุกครั้งที่เห็นเรา

แล้ววันหนึ่ง มีคนจาก Milan โทรมาหาผม ขอร้องอย่างสุภาพไม่ให้ผมตระเวนไปกับเพื่อนร่วมอาชีพจาก L’Oréal อีก เพราะแผนก Gillette Personal Care ขายแชมพูไม่ออก และเป็นความผิดของ Frega — ที่ไปขาย L’Oréal ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

วันหนึ่งเราไปพบผู้ค้าส่งอาหารรายหนึ่งกับ Giorgio เมื่อผมบอกให้เขาเรียกผมว่า Frega และบอกว่าผมเป็นตัวแทนของ Gillette เขาต้อนรับผมอย่างอบอุ่น — เขารอผมอยู่แล้ว พอถึงตาของ Giorgio และเขาบอกว่ามาจาก L’Oréal ผู้ค้าส่งก็ขอร้องให้เขากลับมาใหม่วันหลัง เพราะเพิ่งลงน้ำมันไปสองคันรถบรรทุก Giorgio สวนกลับทันที: “น้ำมันพืช หรือน้ำมันมะกอกครับ?” ลูกค้าตอบว่า “ไม่ต้องห่วง ผมซื้อทั้งสองอย่าง กลับมานะ แล้วผมจะสั่งของ — ผมจะช่วยคุณเอง Frega ไม่ต้องการความช่วยเหลือหรอก”

เขาตายตั้งแต่ยังหนุ่ม อายุห้าสิบสอง และเพื่อขอบคุณเขา ผมตั้งชื่อลูกสาวตามชื่อเขา — Giorgia — เพื่อให้ความทรงจำของเขาอยู่กับผมตลอดไป

ลาก่อน Giorgio