ÇOMAXA NEDÎTÎ

Kalikê min nizanibû ku rojekê dê yek li ser wî binivîsîne.

Bavê min nizanibû ku rojekê dê yek li wateya hin biryarên wî bigere.

Demeke dirêj min bi xwe jî nizanibû ku çîrokek heye.

Min digot qey tenê roj hene.

Rojên asayî.

Rojên ku divê bên derbaskirin.

Rojên ku ji kar, ji pirsgirêkan, ji xerîdaran, ji berpirsiyariyan, ji telefonan, ji rêwîtiyan, ji sozên ku hatine bicihanîn û ji yên din ên ku nîvco man pêk dihatin.

Wek bi milyonan mirov li dinyayê.

Çîrokên mezin hema hema her tim bi awayekî şaş têne gotin.

Ew ji dawiyê dest pê dikin.

Ew encamê nîşan didin.

Ew serkeftinê bi qûretî nîşan didin.

Ew jiyanê dikin xêzeke rast a ku bi neçarî ji xalekê digihîje xaleke din.

Rastî bi vî awayî naxebite.

Rastî komeke derbasbûnên nedîtî ye.

Kes wê kêliyê nabîne ku bavek, bêyî ku pê bihese, dersekê dide.

Kes wê kêliyê nabîne ku kurek biryar dide ku wê biparêze.

Kes wê kêliyê nabîne ku prensîbek di nifşekî re derbas dibe û diçe li yekî din digere.

Û dîsa jî, çîrokên ku dom dikin tam li wir çêdibin.

Ne di bin ronahiya projektoran de.

Di bêdengiyê de.

Bi salan min bawer dikir ku girêdana di navbera sê nifşên malbata min û Gillette de tenê tesadufeke pîşeyî bû.

Pargîdaniyek.

Karek.

Kariyerek.

Rêyek wek gelek rêyên din.

Paşê demê dest bi wî tiştî kir ku herî baş dike.

Wê xal bi hev ve girêdan.

Wê bûyerên ku, dema diqewimin, ji hev qetiyayî xuya dikin, gihandin hev.

Wê geometriyeke nedîtî ava kir.

Û hêdî hêdî min fêm kir ku lehengê rastîn ne pargîdanî bû.

Ew berdewamî bû.

Çimkî marqeyek dikare biguhere.

Bazarek dikare biguhere.

Berhemek dikare biguhere.

Heta dinya jî dikare biguhere.

Lê hin nirx hene ku bêyî ku destûrê bixwazin di nav her tiştî re derbas dibin.

Dîsîplîn.

Peyva dayî.

Berpirsiyarî.

Rûmeta ku meriv pê bi kar re rû bi rû dibe.

Ramana ku navê mirov bi xwe ji rola wî hêjatir e.

Ev tişt di bîlançoyan de xuya nakin.

Ew di CV-yan de xuya nakin.

Ew nabin manşetên rojnameyan.

Lê ew bingehên nedîtî ne ku jiyanek li ser wan tê avakirin.

Ez gelek mirovên ku li ser rê rastî wan hatim tînim bîra xwe.

Hin awarte.

Hinên din ji bîr çûne.

Hin bi hêz.

Hinên din nazik.

Her ku sal derbas bûn, min tiştek ferq kir.

Cudahiyên derve pir mezin bûn.

Cudahiyên hundir pir kêmtir.

Li her cihê ku ez çûm, li her welatê ku ez lê xebitîm, min her tim mêr û jinên ku bi heman pirsan re têdikoşiyan dîtin.

Meriv çawa soza xwe bi cih tîne.

Meriv çawa malbatekê diparêze.

Meriv çawa bi windakirinekê re rû bi rû dibe.

Meriv çawa li ser piyan dimîne dema ku dev jê berdan dê hêsantir bûya.

Meriv çawa didomîne.

Her tim û tenê ev.

Domandin.

Belkî ji ber vê yekê ye ku ev çîrok dikare di çandên cuda re derbas bibe.

Ne ji ber ku behsa pargîdaniyekê dike.

Ne ji ber ku behsa min dike.

Lê ji ber ku behsa tiştekî dike ku her mirov nas dike.

Mîrat.

Ne ya aborî.

Ne ya madî.

Ya nedîtî.

Ya ku bêyî hewcedariya îmzeyan ji kesekî derbasî kesekî din dibe.

Ya ku tu noter nikare tesdîq bike.

Ya ku xwe di biryareke ku di kêliya dijwar de hatiye dayîn de nîşan dide.

Di peyveke ku hatiye parastin de.

Di fedakariyeke ku hatiye qebûlkirin de.

Di terkeke ku bê şahid hatiye kirin de.

Dema ku ez ciwantir bûm, min bawer dikir ku armanc gihîştin e.

Bidestxistin.

Fetihkirin.

Serkeftin.

Îro ez êdî ewqas ne piştrast im.

Îro ez bawer dikim ku pîvana rastîn a jiyanekê tiştekî din e.

Dema ku dawî li qerebalixê tê, çi dimîne?

Dema ku unvan winda dibin, çi sax dimîne?

Dema ku mirov êdî tune ne, çi hîn dimeşe?

Bersiva ku min dît sade ye.

Tiştê ku dimîne ew e ku me veguhastiye.

Tiştê ku dimîne ew e ku me bêyî ku em pê hesiyabin hîn kiriye.

Tiştê ku dimîne ew awa ye ku em bi yên din re tevgeriyane.

Tiştê ku dimîne ew e ku em bûne.

Û xwîn dimîne.

Ne xwîna biyolojîk.

Ne xwîna xizmtiyê.

Xwîn wek berdewamiya exlaqî.

Wek têlekê.

Wek aîdiyetê.

Wek bîranîneke tevgerok.

Ji ber vê yekê ev çîrok bi berhemekê dest pê nake.

Bi marqeyekê dest pê nake.

Heta bi kesekî jî dest pê nake.

Bi derbasbûnekê dest pê dike.

Çomaxeke nedîtî ku di nav demê re derbas dibe.

Ji nifşekî bo nifşê din.

Ji destekî ber bi destekî din.

Ji navekî ber bi navekî din.

Sê mêr.

Sê serdem.

Sê rêyên cuda.

Tenê yek têl.

Sê tîx.

Yek xwîn.

Û hemû ya mayî paşê tê.