ไม่มีที่อยู่ถาวร

มีช่วงเวลาหนึ่งที่ภูมิศาสตร์หยุดเป็นเพียงแผนที่และกลายเป็นประสบการณ์ สำหรับผมมันเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ ไม่มีโทรศัพท์สายมหากาพใด ๆ มีเพียงประตูบานหนึ่งที่เปิดออก และหลังประตูนั้นคือโลกทั้งใบ เมื่อคุณจากสถานที่ที่คุณเติบโตขึ้นมา สิ่งแรกที่คุณสูญเสียคือภาพลวงตาที่ว่าวิถีชีวิตของคุณคือวิถีชีวิตตามธรรมชาติ แล้วคุณจะค้นพบความปกติแบบอื่น จังหวะแบบอื่น ที่มีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกับของคุณทั้งสิ้น

ทุกประเทศดูเหมือนจะบอกเล่าเรื่องราวความเป็นมนุษย์แบบเดียวกันในเวอร์ชันที่แตกต่างกัน ภาษาเปลี่ยนไป ใบหน้าเปลี่ยนไป แต่คำถามยังคงเหมือนเดิม คุณสร้างครอบครัวอย่างไร คุณปกป้องสิ่งที่คุณรักอย่างไร หลายคนคิดว่าการเดินทางหมายถึงการเคลื่อนที่ ไม่จริงเลย การเดินทางหมายถึงการเปลี่ยนมุมมอง

เมื่อคุณใช้ชีวิตในต่างประเทศนานพอ คำว่า “บ้าน” จะเปลี่ยนความหมาย มันไม่ตรงกับที่อยู่หรือเมืองใดเมืองหนึ่งอีกต่อไป มันกลายเป็นสิ่งที่คุณสามารถพกพาไปกับคุณได้ หลักการ ความทรงจำ ผู้คนที่คุณรัก ผมเรียนรู้ว่ามนุษย์คล้ายคลึงกับสิ่งที่พวกเขากลัวมากกว่าสิ่งที่พวกเขาครอบครอง และในความเปราะบางร่วมกันนั้นเองที่การเชื่อมโยงที่แท้จริงที่สุดถือกำเนิดขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่การย้ายจากประเทศหนึ่งไปอีกประเทศหนึ่ง แต่คือการย้ายจากมุมมองที่แคบไปสู่มุมมองที่กว้างขึ้น โลกได้เปลี่ยนที่อยู่ และที่อยู่ใหม่นั้นก็คือตัวผมเอง