GILLETTE — नावाची शक्ती

उत्पादनांच्या आधी नाव असते.

कारखाने बंद होतात.

मॅनेजर बदलतात.

भागधारक येतात आणि जातात.

तंत्रज्ञान जुने होते.

बाजारपेठा सरकतात.

नाव उरते.

Gillette ही केवळ एक कंपनी नाही.

एखादा शब्द शतकाहून अधिक काळ विश्वास साठवू शकतो आणि तो कोणी शोधला हे कोणालाही आठवत नसतानाही मूल्य निर्माण करत राहू शकतो, याचा तो पुरावा आहे.

ब्रँड ही सामूहिक स्मृती असते.

नाव बलवान असते, तेव्हा ते वस्तूच्या आधी पोहोचते.

लोक उत्पादन विकत घेण्याआधी एक कथा विकत घेतात.

नाव ही अर्थव्यवस्थेची पहिली अदृश्य संपत्ती आहे.

आणि तरीही, सुरुवातीला कोणतेही साम्राज्य नव्हते.

एक माणूस होता.

मॅसॅच्युसेट्समधील फ्रेंच स्थलांतरितांचा मुलगा.

साधने थोडी.

हट्टीपणा भरपूर.

अनेकदा घडते तसे, भविष्य दंतकथेच्या वेशात येत नाही.

ते विक्री प्रतिनिधीच्या वेशात येते.

बाकीची कथा कोणीही कंपनीच्या वेबसाइटवर किंवा Wikipedia वर वाचू शकतो.

मला रस आहे तो दुसऱ्याच गोष्टीत.

मला रस आहे तो आमच्यात काय समान आहे यात. तीन घटक.

उत्पादन. कथन. बंधुभाव.

त्याने एक पाते घडवले.

मी एक वेबसाइट घडवली.

त्याने एक पुस्तक लिहिले.

मी शंभराहून अधिक लिहिली आहेत.

तो एका बंधुसंघाचा सदस्य होता.

चिन्हे, आपलेपणा, स्मृती आणि परस्पर ओळख यांनी बनलेले तेच व्याकरण मी जाणतो.

आणि त्याच्यासारखेच, मी आयुष्याचा बहुतेक काळ विक्री करण्यात घालवला आहे.

फक्त उत्पादने नव्हे.

विश्वास.

म्हणूनच मी नेहमी त्याच्यापासून अंतर राखण्याचा प्रयत्न केला आहे.

फरकामुळे नव्हे.

अतिरिक्त साम्यामुळे.

प्रत्येक युग स्वतःची उत्पादने निर्माण करते.

प्रत्येक युग स्वतःची कथने निर्माण करते.

प्रत्येक युग स्वतःचे बंधुसंघ निर्माण करते.

चूक अशी की तेच उद्देश आहेत, असे मानणे.

ते उद्देश नाहीत.

ते वाहन आहेत.

पाते म्हणजे Gillette नव्हते.

पुस्तक म्हणजे कथन नव्हते.

बंधुसंघ म्हणजे अर्थ नव्हता.

ती फक्त साधने होती.

खरी शक्ती नावात होती.

रुबिकॉन ओलांडण्यापूर्वी रोमन लोक टेहळे पाठवत असत.

त्यांना शिकायचे होते. समजून घ्यायचे होते.

जाणून घ्यायचे होते.

निर्णय घेण्यापूर्वी जाणून घ्यायचे.

हेच ते रहस्य होते, ज्यामुळे ते विचारपूर्वक निर्णय घेऊ शकले — आणि अनेकदा जिंकू शकले.

मी एक चांगला टेहळ्या असेन, अशी मला आशा आहे.

पण युद्धाशिवाय.

माझ्याबरोबर सैन्य नाही.

माझ्याबरोबर फर्माने नाहीत.

माझ्याबरोबर परवाने नाहीत.

माझ्याबरोबर कथा आहेत.

मी त्या गोळा करतो.

मी त्या जोडतो.

मी त्या पोहोचवतो.

मग त्यांचे काय करायचे, ते प्रत्येकजण ठरवतो.

CEO कंपन्या चालवतात.

कर्मचारी कंपन्या चालू ठेवतात.

छोटे भागधारक कंपन्यांना भांडवल पुरवतात.

मी फक्त असा एक माणूस आहे, ज्याला कोणाचीही परवानगी मागावी लागत नाही.

आणि माझ्याकडे असलेले हेच कदाचित सर्वात मोठे स्वातंत्र्य आहे.

हा आहे Gillette चा पत्ता.

कारखान्याची शक्ती नव्हे.

पात्याची शक्ती नव्हे.

कंपनीची शक्ती नव्हे.

कारण उत्पादन झिजते तेव्हा नाव उरते.

इमारती नाहीशा होतात तेव्हा नाव उरते.

माणसे जातात तेव्हा नाव उरते.

आणि एखादे नाव पिढ्या ओलांडू शकते, तेव्हा ते त्याच्या संस्थापकाचे राहत नाही. ते सामूहिक स्मृतीचा भाग बनते.

संस्थापक नाहीसा होतो.

नाव उरते.

हाच नावाचा खरा विजय आहे.