FRANŞÎZA WALL STREET

Piraniya mirovan difikirin ku şirketek ew tişt e ku difiroşe.

Ew şaş in.

Şirketek ew e ku piştî guhertina hilberê sax dimîne.

Bazar ji hilberan hez dike, ji ber ku jimartina hilberan hêsan e.
Yekeyên firotî.
Dahatên çêbûyî.
Para bazarê ya bidestxistî.

Analîst li dora wan hejmaran modelan ava dikin, ji ber ku hejmar xeyala misogeriyê diafirînin.

Lê hilber çêdibin û dimirin.
Kategoriyên tevahî winda dibin.
Teknolojî kevn dibin.
Adetên xerîdaran koç dikin.
Ref diguhere.

Franşîz dimîne.

Ev têgihîştin gelek berî ku ez carekê wek veberhênerekî li bîlançoyekê binêrim hat ba min.

Gûzanek ne bazirganî ye.
Pênûsek ne bazirganî ye.
Çeqmaqek ne bazirganî ye.
Ew tenê tişt in ku di nav pergalekê re derbas dibin.

Sermayeya rastîn adet e.
Belavkirin.
Bawerî.
Ew otobana nedîtbar a ku bi mîlyonan xerîban bi heman biryarê ve girêdide.

Her sibe.
Her hefte.
Her sal.

Wall Street di dawiyê de hînî min kir ku bazirganiyên herî bi nirx ên dinyayê kêm caran xwediyê hilberên herî balkêş in.
Ew xwediyê reftarên herî domdar in.

Gava min ev cudahî fêm kir, min dev ji nêrîna li şirketan bi çavê xerîdaran berda.

Xerîdar malan dibînin.
Veberhêner dubarebûnê dibînin.

Xerîdar tiştan dikirin.
Veberhêner pergalan dikirin.

Tişt danûstandinekê diafirîne.
Pergal şaristaniyekê diafirîne.

Ji ber vê yekê hin şirket bi nifşan didomin, dema ku yên din piştî demsaleke çepikan winda dibin.

Bazar jê re dibêje nirx.
Ez peyveke din tercîh dikim.

Mîras.

Ji ber ku her franşîzeke domdar di dawiyê de mîrasek e ku ji nifşekî xerîdaran derbasî yê din dibe.

Ne bi xwînê.
Bi adetê.

Û adet, gava ku cih bigire, gelek caran ji hilberê bi xwe dijwartir tê guhertin.