KODA CILAN A WALL STREET

Saga Wall Street

Wall Street bawer dike ku her odeyê koda xwe ya cilan heye.

Kostûm. Qravat. Pêlavên biriqandî.

Zimanê pejirandî. Armancên pejirandî. Xewnên pejirandî.

Tiştê ku kes rave nake ev e ku koda cilan tu carî ji bo naskirina hêzê nehatiye afirandin.

Ew ji bo naskirina aîdiyetê hatiye afirandin.

Zilamekî bi kostûm ji odeyê re dibêje: «Ez rêzikan dizanim.»

Zilamekî ku bê kostûm dikeve hundir pirseke xeternaktir dike: «Kê ew nivîsandin?»

Piraniya kariyeran bi xweguncandinê tên avakirin.

Zimên hîn bibe. Rîtuelan hîn bibe. Hiyerarşiyê hîn bibe.

Hîn bibe kengî biaxivî. Hîn bibe kengî bêdeng bimînî.

Paşê sî salan navê azadiyê li vê bike.

Lê her bazar di dawiyê de rastî cureyekî cuda tê.

Kesekî ku jixwe tiştekî wî heye ku bazar nikare derxe.

Nasname.

Ew kes dibe kesekî ku birêvebirina wî dijwar e. Dabeşkirina wî dijwar e. Kirîna wî dijwar e.

Ji ber ku sazî bi berjewendiyan re danûstandinê dikin.

Bi baweriyan re ew dikevin tengasiyê.

Tiştê ecêb ne ew e ku Wall Street xelatê dide lihevhatinê.

Tiştê ecêb ew e ku lihevhatin çiqas caran xwe bi hêzê şaş dike.

Hêza rastîn xuya dibe dema ku kesek êdî hewcedariya wî bi wê kincê nemîne.

Di wê kêliyê de, ode diguhere.

Ne ji ber ku rêzik winda bûn.

Ji ber ku di dawiyê de yekî bêyî destûr xwestinê derbasî hundir bû.