GILLETTE, PARÇEYA WINDA · Çapa Kurdî · Hejmar 02
PROFESORÊ MALANDRINO YÊ GILLETTE
Roja piştre min randevûyek hebû ku xaniyekî bi kirê bigirim. Bajarê Lîzbonê xweş bû, lê bi bihayê kirêyan re hema nedihat girtin, û neçar mam ku xwe li sînorê dawîn ê paytextê bibînim, li derdora dîrokî: AMADORA BORDEA.
Herêm taybet bû, ji ber ku warê civaka biyanî ya Portekîzê bû, lê ne tenê welatiyên Portekîzê — çend kesên ji derve ketî jî, wek min.
Bav û kur hatin ku pêşwaziya min bikin, lê dema ez ketim hundurê malê, wan nivînekî duqatî nîşanî min da ku ez ê bi sê kesên din re parve bikim, di odeyeke 9 metre çargoşe de, di xaniyekî de bi sê odeyan, neh kes, yek serşok, metbexeke piçûk, sê sarincan û kêzikên reş wek mêvanên daîmî — hemû di nav nêzîkî 60 metre çargoşeyan de, bi 230 euroyan mehê.
Ji min re tam 70 euro mehê mabûn ku pê bixwim û bijîm, lê min tiştekî din fêm kir: ez di dersekê re derbas dibûm ku feqîr çawa divê fêrî birêvebirina dewlemendiyê bibin — û kes vê yekê hîn nake.
Yek bi yek xortan hatin ku xwe bidin nasîn, navê xwe û welatê xwe yê eslî gotin, li min dinêrîn da ku fêm bikin ez ê çawa tevbigerim, û gelo ez nîjadperest im.
Min bişirînek û silavek bi zimanê wî bi xwe da her yekî: ANGOLA, MOGADÎŞU, SÃO TOMÉ, BRAZÎL, PORTEKÎZ, ÇÎN, RÛSYA û EREBISTANA SIÛDÎ.
Wê êvarê ew min vexwendin şîva xwe — wan ev bûyer amade kiribû da ku pêşwaziya min bikin. Ez ji koma wan herî mezin bûm, û piştî 20 deqîqeyên axaftina şermok bi her kesî re, nasnameya min a nû ya Portekîzî di wê kêliyê de çêbû ku min bihîst ji min re digotin:
Profesorê Malandrino
Hemû xortên ciwan bûn ku dayik, jin an dergistiyên xwe li dû xwe hiştibûn, dûrî mal û dûrî kesên ku jê hez dikirin, û min biryar da ku çîrokeke rast ji ezmûna xwe ji wan re bibêjim — di berdêla wê de ez ê ji her yekî bertekek bistînim ku ji min re bibe alîkar da ku karakter û kesayetiya wan bipîvim. Kesî ji wan rêbaza min nizanibû.
Min ji wan re got ku di sala 2021an de min destûr dabû xwe ku betlaneyekê li Brazîlê derbas bikim, li bajarê Natalê — cihekî ku bi girên xwe yên qûmê û rêûresmên xwe yên herêmî navdar e — li wir, dema roj dibû şev, keçên li serê girê qûmê bi paşve dadiketin, ber bi her zilamê ku bê tirs li binî li bendê bû ve diçûn, da ku wî nas bikin û têkiliyên nû ava bikin, belkî ji xwe re pêşerojekê jî.
Ez çil rojan li wî bajarî mam — bi rastî karantîna min a Brazîlî bû — lê min qet beşdarî lîstikê nebûm. Ez temaşevan mam, û min temaşe kir.
Îro ez ji her demê bêtir difikirim ka nasîna Brazîlê bi rastî çiqas ji min re bi kêr hat — heta bi hatina nişkave ya jina CEOya Gillette jî — û heke ew carekê ji min li ser welatê wê bipirse, ez dikarim jê re bibêjim:
RÊÛRESMA GIRÊN QÛMÊ,
EZ WÊ NAS DIKIM,
LÊ MIN QET BEŞDARÎ NEKIR,
JI BER KU EZ PÊŞEROJÊ NADIM KESÎ,
TENÊ ÎROYÊ.
Tiştê ku li wî bajarî herî zêde bandor li min kir, çîroka bi keça rektorê re bû, ku min ew bi tesadufî êvara Duşemekê di şahiyeke bekaran de nas kir.
Ez bi 100 kartên kaxezî yên ku min amade kiribûn hatim, bi navê min û hejmareke telefonê ya Brazîlî, û min ew bi jinên li wir re guhertin — yên ku ji min xweş dihatin, yên ku digotin bekar, berdayî an bî ne. Roja din min çar ji wan li supermarketê dîtin ku bi mêr û zarokên xwe re kirîna xwe dikirin, û tu peyv nehatin guhertin, tenê nêrînên bêdeng.
Camilla, keça rektorê, jineke bedew û bi hêz bû. Ew bû ya ku saet duyê piştî nîvro ez birim mala xwe û saet dehê şevê ez şandim, û li wir min fêm kir ku hevkarê min ê li jor xwestibû min ceza bike — da ku ez fêm bikim ku jinek dikare hezar mêran têk bibe, lê hezar mêr nikarin jinekê têk bibin.
Bêyî ku bikevim hûrguliyan, min ew yekser piştre bir şîvê li xwaringeheke Îtalî û min du şûşeyên şeraba spî û 14 lobster tenê ji bo wê xwestin. Garsonê Brazîlî pirsî gelo ez bruschetta dixwazim, lê westandinê — an guhê min ê xayîn — kir ku ez wê peyvê wek «bussetta» bibihîzim, û ez jixwe westiyayî û amadeyî revê bûm.
Hemû xortên di odeyê de dikeniyan, wek ku sêrbazî li wan hatibe kirin — ew hê jî di guhertoya Amazonê ya diwanzdeh rûpelî de asê mabûn ka evîn çawa tê firotin. Min çawa dikaribû bidomînim bêyî ku xetera teqîna wan hebe?
Min axaftin girt û çûm razam.
Sibeha din, li hemû malê her kesî digot «bussetta Brazîlî» û «bussettero», ku di spanyoliya Kolombiyayê de tê wateya ajokarê otobusê — lê lîstika peyvan dîsa jî her kes bişirand.
Ez di 22ê Mijdara 2025an de çûm, û her kes ji çûna min xemgîn bû — heta kêzikên reş ên ku bi min re di nivîna min de radizan jî kêliyeke xemginiyê derbas kirin, ji ber ku tenê di wê kêliyê de, dema tu bi kesekî re bextewar bûyî û ew diçe, tu fêm dikî ka tu yê çi êdî qet nebînî.
Ferdinando
01 Vexwendina Gillette · 02 Profesorê Malandrino yê Gillette · 03 Ne efsane, tenê jiyaneke Gillette · 04 Vedîtina Gillette · 05 Serkeftina Gillette · 06 Gillette û hejmara sê · 07 Gillette Bûrgonya — Perdeya 1 · 08 Gillette Bûrgonya — Perdeya 2 · 09 Gillette Bûrgonya — Perdeya 3 · 10 Mînakeke Gillette · 11 Însiyaka Gillette · 12 Sezgiya Gillette · 13 Zîrekiya Gillette · 14 Ehmeqiya Gillette · 15 Dînbûna Gillette · 16 Dînbûna Gillette ya zelal · 17 Genetîka Gillette · 18 Perwerdeya Gillette · 19 Reftara Gillette · 20 Mirovên Gillette · 21 Odeya Gillette ya derve
Sagayên Din Bibîne
The Corpus · Nexşe · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Têkilî
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.