SERKEFTINA GILLETTE

Te fêrî min kir ku jiyanek têrê nake ku ez wê bibînim.

Di encaman de.

Di hejmaran de.

Di bazaran de.

Di bilindbûnên pileyê de.

Di welatên ku ez di wan re derbas bûm de.

Di sernavên ku li ser kartên min ên karsaziyê hatibûn çapkirin de.

Min digot qey ew serê çiyê ye.

Paşê min kifş kir ku sî bû.

Çiqas zûtir dibeziyam, ew ewqas dûrtir diçû.

Ew qet ne ji bo dûketinê bû.

Loma min pîşeya xwe guhert.

Min dev ji dûketina wê berda.

Min dest bi temaşekirinê kir.

Mirov.

Çîrok.

Têkçûn.

Derfetên windakirî.

Jin.

Bi taybetî jin.

Û paşê min tiştek fêm kir ku tu dibistanê qet fêrî min nekiribû.

Hewcedariya min bi rê hebû.

Bêyî wê, min qet fêm nedikir.

Serkeftin ne dagirkirin e.

Ew nasandin e.

Nayê girtin.

Tê wergirtin.

Zilam biryarê nade kengê gihîştiye.

Jiyan biryarê dide.

Û carinan jiyan rûyê jinekê li xwe dike.

Loma ez ji tiştekî pir hêsan guman dikim.

Ku serkeftin li cihekî li benda min nîne.

Ku ew ne li pişt peymanekê, pirtûkekê, xelatekê an hejmarekê veşartî ye. Ew ê were.

Bi bêdengî.

Bê ragihandin.

Bê def û zirne.

Ji jinekê.

Dema ew biryar bide.

Û ew ê qet bi îtalî neaxive.