L’ORÉAL-க்குக் கடனாக அனுப்பப்பட்ட திரு. FREGA

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலைகளில் Giorgio-வும் நானும் அடிக்கடி சந்திப்போம் — ஒரு நண்பர், சக ஊழியர், பெண்களுக்கான அழகுசாதனத் துறையில் உலகின் மிகப் பெரிய நிறுவனங்களில் ஒன்றின் வணிக மேலாளர்: L’ORÉAL.

நெருக்கமாக இருப்பதற்கும், வாரத்தைப் பற்றி, வேலையைப் பற்றி ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக்கொள்வதற்கும், பிறகு வெளியே சந்தையில் இருக்கும் வாடிக்கையாளர்களைப் பற்றிப் பேசுவதற்கும், கஃபேயில் ஒரு சூடான காபியின் மேல் நடந்தவற்றைப் பற்றி ஓரிரு நகைச்சுவைகளைப் பரிமாறிக்கொள்வதற்கும் அது எங்கள் வழி.

அவர் பழகுவதில் இனிமையானவர், எப்போதும் புன்னகைப்பவர், எப்போதும் கேலி பேசுபவர், ஆனால் அடக்க முடியாத உள்ளம் கொண்டவர் — இணையற்ற ஒரு நேர்த்தியும் நயமும் அவரிடம் இருந்தது.

அவரிடம் எப்போதும் ஒரு நகைச்சுவை தயாராக இருக்கும், அது ஒருபோதும் கவனக்குறைவானதாக இருக்காது; எல்லோரையும் இயல்பாக உணரவைக்கும் பேர்போன புன்னகை அவருடையது — தன் புதிய பற்களுக்காக ஒரு செல்வத்தையே செலவழித்ததாகவும், அவற்றை 25,000 யூரோவுக்குக் காப்பீடு செய்ய வேண்டியிருந்ததாகவும் அவர் சொல்வதுண்டு; யாராவது அவருடைய கூர்மையான சின்ன நகைச்சுவைகளில் ஒன்றை அவ்வளவு நன்றாக எடுத்துக்கொள்ளாமல், அவற்றைத் தட்டி உதிர்த்துவிடும் அபாயத்துக்கு எதிராக.

எங்கள் பிராந்தியமான Calabria-வில் நாங்கள் ஒன்றாக விற்பனைக்குச் செல்லும்போதெல்லாம், ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளரிடமும் உரக்க அறிவிப்போம்: நாங்கள்தான் உயிரோடிருக்கும் மனிதர்களிலேயே மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள், உலகின் மிகச் சிறந்த இரண்டு நிறுவனங்களுக்காக வேலை செய்கிறோம், அவை வேலை செய்வதற்காக அல்ல, வேடிக்கையாக இருப்பதற்காகவே எங்களுக்கு ஒரு செல்வத்தைக் கொடுக்கின்றன என்று — கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர்களை அது எரிச்சலூட்டத் தவறியதே இல்லை. பெரும்பாலும் அவர்கள் எங்களை நம்பவில்லை, ஆனாலும் ஏறக்குறைய எல்லோருடைய மரியாதையும் எங்களுக்கு இருந்தது.

ஏப்ரல் மாதத்தின் ஒரு காலை அவர் என்னிடம் சொன்னார்: அடுத்த வாரம் உன்னை அழைத்துப்போக வருகிறேன், நாம் Sicily-யில் வேலை செய்யப் போகிறோம், மூன்று நாட்கள் — கவலைப்படாதே, எல்லாச் செலவும் ஏற்கப்பட்டுவிட்டது, நீ ஒரு காசுகூடக் கொடுக்க வேண்டாம்.

அது என் விற்பனைப் பகுதி அல்ல என்று அவருக்கு நன்றாகத் தெரியும், அதனால் அவரிடம் கேட்டேன்: பகுதிக்கு வெளியே போய் என்ன கண்றாவியைச் செய்யப் போகிறோம்?

சரி, என்றார் அவர், அது உனக்கு ஓர் ஆச்சரியம் — ஒருவேளை கொஞ்சம் எனக்கும்.

நீ எப்போதும் Gillette-இன் Frega-வாகவே இருப்பாய், ஆனால் மூன்று நாட்களுக்கு நீ களத்தில் நிறுவனத்தின் விருந்தினர், L’ORÉAL-இன் செலவில்.

நாணயத்தின் மறுபக்கத்தை உனக்குக் காட்டுகிறேன் — உனக்குத் தெரியாத ஒரு சந்தை, நீ ஒருபோதும் பார்த்திராதது, ஏனென்றால் நீ அதற்குள் இருந்ததே இல்லை; அங்கே ஒவ்வொரு வாங்குதலிலும் பெண்களே முதன்மைப் பாத்திரங்கள், அவர்களுக்கே உரிய எல்லா விசேஷ வழிகளோடும்.

எனக்கு இது நன்றி சொல்லும் ஒரு வழியும்கூட, நாம் ஒன்றாகக் கழித்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்காக — நீ இல்லாமல், உன் உதவியும் உன் விருப்பமும், உன் அன்பும் உன் நடத்தையும், உன்னை நீ இருக்கும் மனிதனாகவும் நண்பனாகவும் ஆக்கும் அனைத்தும் இல்லாமல், Crohn நோய்க்குப் பிறகு நான் வேலைக்குத் திரும்பியிருக்க மாட்டேன், ஒருவேளை வாழ்க்கைக்கே திரும்பியிருக்க மாட்டேன் என்று எனக்குத் தெரியும்.

அவர் தன்னை விட்டுக்கொடுத்தார், ஒரே ஒரு கணம், ஒரே ஒரு கண்ணீர்த்துளி — உணர்ச்சியை அடக்க முடியாமல் அவரை நான் அப்படிப் பார்த்தது அதுதான் முதல் முறை.

நாங்கள் மூன்று நாட்கள் Catania-விலும் ஒரு நாள் Palermo-விலும் கழித்துவிட்டு, பிறகு வீடு திரும்புவோம் என்று சொன்னார் — அவர்கள் அதை ஓர் அதிகாரப்பூர்வச் சோதனையாக நடத்தினார்கள், அவருடைய விற்பனை நிர்வாகம் முன்கூட்டியே ஒப்புதல் அளித்து அதில் கையெழுத்திட்டிருந்தது, என்ன நடக்கும், நாங்கள் இருவரும் என்ன செய்வோம் என்று பார்க்க எல்லோரும் ஆர்வமாக இருந்தார்கள்.

தயக்கமின்றி சரி என்றேன். நிறுவனங்கள் எப்போதும் தகவல்களைக் கொடுத்தன, ஆனால் உண்மையான அனுபவத்தை ஒருபோதும் பகிர்ந்துகொண்டதில்லை — இது வளர்வதற்கான உண்மையான ஒரு வாய்ப்பு.

என் தந்தையிடம் அதைப் பற்றிச் சொன்னேன், அவர் புன்னகைத்துச் சொன்னார்: யாரும் எதிர்பாராத காரியங்களை நீ தொடர்ந்து செய்கிறாய் — அது வெறும் ஒரு குணம் அல்ல, அதுதான் Ferdinando Frega.

அது ஆசீர்வதிக்கும் அவருடைய வழி. அவருக்கு Giorgio-வை இருபது ஆண்டுகளாகத் தெரியும், நான் ஏதோ ஒன்றைக் கற்றுக்கொள்வேன் என்று அவருக்குத் தெரியும் — எதை என்று மட்டும் அவருக்குத் தெரியாது.

வீட்டுக்கு வந்தேன், என் மனைவி என் முகத்தில் ஏதோ விசித்திரமானதைக் கண்டு என்ன ஆயிற்று என்று கேட்டாள். மூன்று நாட்களுக்கு என்னை L’Oréal-க்குக் கடனாகக் கொடுத்திருக்கிறார்கள், என்றேன், அவள் உடனே திருப்பிச் சொன்னாள்: அதே பழைய கோமாளி — நீங்கள் எப்போதுதான் சீரியஸாக இருக்கப் போகிறீர்கள்?

நான் திரும்பி வரும் நாளில் சரியாக எப்படி நடந்தது என்று உனக்குச் சொல்கிறேன், என்றேன், பிறகு முழுக் கதையையும் அவளிடம் சொன்னேன். அவள் சொன்னாள்: இப்போது நீங்கள் சிக்கலில் இருக்கிறீர்கள் — நீங்கள் பழகிய கதவு அல்லாமல் வேறொரு கதவின் வழியாகப் பெண்களின் உலகத்துக்குள் நுழைகிறீர்கள். என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்க எனக்கு ஆர்வமாக இருக்கிறது.