PIRTÛKXANEYA PIŞTÎ L’ORÉAL

Ji ezmûna L’Oréal min fêm kir ku ez di hundirê formateke Gillette de dijiyam, û ev ne wek bazara rastîn bû — û heke rojekê ez xwe li derveyî çarçoveyeke şirketê bibînim, ez ê bi tevahî neamade bim ku li hember dinyayê rawestim.

Bavê min gazî min kir û ez vexwendim firavînê — ne li malê, em ê li derve hev bibînin, wek ku tenê kar be, lê bi rastî em demên xwe yên herî xweş bi hev re derbas dikirin, bav û kur ku dîsa hev dibînin. Bêriya wî dikim.

Wî meraq dikir ka piştî vê ezmûna pîşeyî ez çawa hîs dikim — wî hûrgilî û taybetî nedixwestin, ew her tim zilamekî nepenî bû, tu carî nedipirsî, tenê guhdarî dikir û dikeniya.

Min jê re gotibû ku ez dixwazim bixwînim — ne bi riya dibistan an zanîngehê, lê bi çûna pirtûkxaneyekê û, roj bi roj, lêkolîna tiştê ku pirtûkan digotin.

Ew bi vê kêfxweş bû û got: çand ne tenê ji ezmûnê tê — bîr neke ku dîrok her tim xwe dubare dike, heman çerx dîsa û dîsa, tenê divê tu carekê bixwînî û fêm bikî ka çawa dixebite.

Gotinên hindik, bê şano — ev jî beşek ji wê ye ku ez îro kî me. Îroniyê ez ji diya xwe digirim, taybetmendiyeke ku bi rastî ji kalikê min ê ji aliyê diya min ve mîrat maye.

Lê ez ê her tim neçar bim ku zimanê xwe li gorî kesê ku ez pê re diaxivim eyar bikim, ji ber ku peyveke tevlihev pir caran qet nîşana çandê nîne — tenê te wek ehmeqekî nezan nîşan dide ku qet nizane, lanet, behsa çi dike.

Min fikirî ku herim Mîlanoyê û xwe li qursa rêveberiyê ya Kaiser tomar bikim, lê wan 3.760.000 lîre dixwestin, û piştî ku min bernameya dersan xwend ez bawer nebûm ku hêjayî wê veberhênanê ye.

Min dixwest xwe li hember zanîna kesên din biceribînim, û min dît ka çi bikim: QURSEKE MERCHANDISERIYÊ, ku tê de min dikarî tiştê ku jixwe di pratîkê de dikir bi bingehkirina wê li ser teoriyê safî û baştir bikim.

Min 650.000 lîre ji bo bîst saetên dersê di hefteyê de dan — lê ez ê di beşa bê de ji te re bibêjim ka çawa derket.

Tenê ramanek: wê demê min jixwe hîs dikir ku tiştek di min de naxebite, an belkî pir baş dixebitî, lê min nikarîbû bizanim ew çi ye. Nivîsandin bû, paşê, ku her tişt zelal kir.

Ez kesek bûm ku kesî hêvî nedikir hebe — û dîsa jî, ez kesek bûm.