’A GENTE CA RUMMANETTE · Edizione Napulitana · N. 01
’O TESTIMONE CA NUN SE VEDE
Nonno mio nun ’o sapeva ca nu juorno quaccheduno avesse scritto ’e isso.
Pàtemo nun ’o sapeva ca nu juorno quaccheduno avesse cercato ’o significato ’e cierti scelte soje.
I’, pe tanto tiempo, nun sapevo manco ca esisteva ’na storia.
Penzavo ca esistevano sulo ’e juorne.
Juorne normale.
Juorne ’a fà passà.
Juorne fatte ’e fatica, guaje, cliente, responsabbilità, telefonate, viagge, prumesse mantenute e ati rummase ’mpese.
Comme a miliune ’e cristiane dint’’o munno.
’E storie gruosse quase sempe se cuntano ’e storto.
Accummenciano d’’a fine.
Fanno vedé ’o risultato.
Se vantano d’’o successo.
Fanno d’’a vita ’na linea deritta ca porta pe forza ’a nu punto a n’ato.
’A realtà nun funziona accussì.
’A realtà è nu muntone ’e passagge ca nun se vedeno.
Nisciuno vede ’o mumento quanno nu pate ’mpara ’na lezzione senza se n’addunà.
Nisciuno vede ’o mumento quanno nu figlio decide ’e s’’a tené.
Nisciuno vede ’o mumento quanno nu principio passa attraverso ’na generazione e va cercanno n’ata.
Eppure è proprio llà ca nasceno ’e storie ca durano.
Nun sott’’e rifletture.
Dint’’o silenzio.
Pe tant’anne aggio penzato ca ’o legame tra tre generaziune d’’a famiglia mia e Gillette fosse sulo ’na cumbinazione ’e fatica.
N’azienda.
’Na fatica.
’Na carriera.
’Na strada comme a tanta ate.
Po’ ’o tiempo accumminciaje a fà chello ca sape fà meglio.
Unette ’e punte.
Mettette ’nzieme fatte ca, quanno succedeno, parono sule.
Fravecaje ’na geometria ca nun se vede.
E chiano chiano capette ca ’o vero protagonista nun era ll’azienda.
Era ’a cuntinuità.
Pecché ’na marca pò cagnà.
Nu mercato pò cagnà.
Nu prudotto pò cagnà.
Pure ’o munno pò cagnà.
Ma ce stanno valure ca passano attraverso tutto senza cercà permesso.
’A disciplina.
’A parola data.
’A responsabbilità.
’A dignità cu cui s’affronta ’a fatica.
Ll’idea ca ’o nomme tuojo vale cchiù d’’o posto ca tiene.
Chesti ccose nun cumpareno dint’’e bilance.
Nun cumpareno dint’’e curriculum.
Nun fanno ’e titole d’’e giurnale.
Ma so’ ’e fundamenta ca nun se vedeno, ’ncopp’a cui se fraveca ’na vita.
M’arricordo ’e tanta gente ’ncuntrata pe via.
Cierti straordinarie.
Ate scurdate.
Cierti putente.
Ate fragile.
Cu ’o passà d’’e anne me n’addunaje ’e ’na cosa.
’E differenze ’e fora erano ’mmense.
’E differenze ’e dinto, assaje meno.
Addò jevo jevo, dint’a qualunque paese faticavo, ’ncuntravo sempe uommene e femmene ca se sbattevano cu ’e stesse dumande.
Comme se mantene ’na prumessa.
Comme se prutegge ’na famiglia.
Comme s’affronta ’na perdita.
Comme se resta ’mpiede quanno fosse cchiù facile lassà perdere.
Comme se va annanze.
Sempe e sulo chesto.
Jì annanze.
Forse è pe chesto ca sta storia pò passà attraverso culture diverse.
Nun pecché parla ’e n’azienda.
Nun pecché parla ’e me.
Ma pecché parla ’e quaccosa ca ogne cristiano ricanosce.
L’eredità.
Nun chella d’’e sorde.
Nun chella d’’e ccose.
Chella ca nun se vede.
Chella ca passa ’a nu cristiano a n’ato senza bisogno ’e firme.
Chella ca nisciuno notaio pò certificà.
Chella ca se fa vedé dint’a ’na decisione pigliata dint’’o mumento difficile.
Dint’a ’na parola mantenuta.
Dint’a nu sacrificio accettato.
Dint’a ’na rinuncia fatta senza testimone.
Quanno ero cchiù guaglione penzavo ca ’o scopo era arrivà.
Ottené.
Cunquistà.
Vencere.
Mo nun ne so’ cchiù accussì sicuro.
Mo credo ca ’a vera misura ’e ’na vita è n’ata.
Che resta quanno ’o rummore fernesce?
Che campa ancora quanno ’e titole scumpareno?
Che cammina ancora quanno ’e cristiane nun ce stanno cchiù?
’A risposta ca truvaje è semplice.
Resta chello ca avimmo passato.
Resta chello ca avimmo ’mparato senza se n’addunà.
Resta ’o modo comme avimmo trattato a ll’ate.
Resta chello ca simmo addiventate.
E resta ’o sango.
Nun ’o sango d’’o cuorpo.
Nun ’o sango d’’a parentela.
’O sango comme cuntinuità morale.
Comme nu filo.
Comme appartenenza.
Comme memoria ca cammina.
Pe chesto sta storia nun accummencia cu nu prudotto.
Nun accummencia cu ’na marca.
Nun accummencia manco cu nu cristiano.
Accummencia cu nu passaggio.
Nu testimone ca nun se vede e ca passa attraverso ’o tiempo.
’A ’na generazione a chella appriesso.
’A ’na mano a n’ata.
’A nu nomme a n’ato.
Tre uommene.
Tre epoche.
Tre strade diverse.
Nu filo sulo.
Tre lamette.
Nu sango sulo.
E tutto ’o riesto vene doppo.
Ferdinando Frega
Gillette Man ⚔️
01 ’O TESTIMONE CA NUN SE VEDE · 02 L’EREDITÀ D’’A PENOMBRA · 03 ’A SEGGIA VACANTE · 04 ’O PRIMMO PASSAPORTO · 05 ARAPÌTEVE ’A PORTA VUJE · 06 ’E ATI DUJE UOCCHIE · 07 SENZA NU RECAPITO FISSO · 08 L’URDEMO CA STEVA ANCORA LLÀ · 09 ’O PISO CA NISCIUNO VEDE · 10 ’O JUORNO CA SE RUPPE ’A DIGA · 11 L’URDEMA LUCE APPICCIATA · 12 ’A MAPPA ERA SBAGLIATA · 13 ’A LUCE DINT’’A FENESTA · 14 ’A PORTA APERTA · 15 NISCIUNA STRADA P’’O RITORNO · 16 DOPPO ’A CREPA · 17 ’A DUMANNA CA MANCAVA · 18 ’A CASA CA TENIMMO DINTO · 19 CHELLO CA LASSAMMO SENZA SE VEDÉ · 20 L’URDEMO PASSO · 21 NISCIUNO POSTO RISERVATO · 22 GRAZIE, MUNNO
Scopre ll’ati saghe
The Corpus · Mappe · ONG Donation · Library · Genesis · International · Vatican · Gillette Saga · Wall Street Saga · L’Oréal Man · P&G Semantic · Cuntatte
U.S. COPYRIGHT OFFICESeven foundational books deposited on 31 May 2026 — case numbers 1-15167602661, 1-15167855405, 1-15167986353, 1-15168372411, 1-15169108531, 1-15172755761, 1-15173182251.© 2026 Ferdinando Frega / Frega Editore. Licensed under CC BY-NC-ND 4.0: free to read and share; no sale, no modification. gillettenarrative.com is the only authentic source.Ferdinando Frega · ORCID iD https://orcid.org/0009-0000-1455-8185
THE BIC SAGAThe takeover that never happened.
THE WILKINSON SAGAThe steel aunt.